Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

De duivelse generatie die ‘millennials’ heet

millennial
Jessi Gruszka

Daar ben ik dan, de millennial. De typische self-absorbed, luie, verwende, doodongelukkige millennial. De wereld ligt aan mijn voeten. Althans, dat denk ik volgens alle generatiedenkers. En misschien is het ook wel zo.

Misschien ben ik ook wel gewend dat ik altijd een vangnet heb. Misschien vind ik het ook wel heel belangrijk dat ik authentiek ben, dat ik het ‘druk, druk, druk’ heb en dat ik de kansen krijg waarvan ik vind dat ik ze verdien. Oh, en dat ik vooral niks mis (FOMO hè).

Misschien is het een ding van generaties. Zoals PSV-fans vs. Ajax-fans, Temptation Island-aanhangers vs. Pauw-kijkers en zoals mannen vs. vrouwen. Ook zij zullen elkaar nooit begrijpen.

Maar: wat is daar mis mee? Dat vraag ik me wel eens af. Waarom worden we altijd in een hokje geplaatst? Als ik de verschillende generaties van de afgelopen decennia Google lijkt het wel alsof ‘de millennial’ bestempeld wordt als een soort duivelse generatie. Zo één waar we ons later voor moeten schamen. “Die millennials, dat was me toch een generatie”, zeggen ze dan. En mijn kinderen -de generatie van de toekomst- zullen dat beamen. “Mama was wel verwend, zeg.

Dat is wel anders dan nu, wij hebben het veel zwaarder” zullen ze vervolgen. Natuurlijk. Want dat is de klaagzang van iedere generatie, denk ik. Iedere generatie vindt dat zij het zwaarder hebben dan de vorige. Meer verantwoordelijkheid, meer (maatschappelijke) problemen, moeilijkere werkomstandigheden, strengere ouders. Al schijnt dat in mijn generatie niet zo te zijn. Mijn ouders zijn niet streng. Zo zeggen de generatiedenkers. Ze laten me vrij. Vinden mijn persoonlijke ontwikkeling belangrijker dan het meegeven van normen en waarden. Laten me risicovolle beslissingen nemen, en als het misgaat? Dan lossen zij het wel voor me op.

Misschien is het lastig wanneer je zelf onderdeel bent van de generatie, maar in heel veel kenmerken herken ik me dus niet. Ik ben wél streng -doch rechtvaardig- opgevoed. Heb normen en waarden meegekregen. Wat je opschept, eet je op. Als je iets afspreekt, kom je je afspraken na. Geen grote beslissingen nemen voordat je er goed over nagedacht hebt. Werken voor je geld. Zorgen dat je onafhankelijk bent of kunt zijn. De wereld ligt niet aan je voeten, je moet laten zien wat je kunt en werken voor wat je wil bereiken. Niks komt aanwaaien. Was het maar zo’n feest.
millennial

Millennials: the next generation

Toch merk ik, als ik dan kijk naar ‘the next generation’, dat ik ook oordeel. Net als de generatie voor mij doet over mij(n generatie). Toen ik stage liep was ik er als eerste en ging ik als laatste naar huis. Als ik niks meer te doen had, vroeg ik of ik iemand nog kon helpen. Eerder naar huis gaan? Nee, zo werkt het niet. Maar als je dan kijkt naar de volgende generatie lijkt dit toch niet meer zo te werken. Ik merk dat ik me erger als ze vinden dat ‘hun hoofd vol zit’ na een halve werkdag, dat ze vinden dat ze hun werktijden zelf kunnen bepalen en overal een mening over hebben. Die ze vervolgens niet kunnen onderbouwen. Oh, en dat ze voor iedere afgevinkte to-do een complimentje verwachten. Een schouderklopje. “Goed gedaan hoor!

Misschien is het een ding van generaties. Van Generatie X vs. Generatie Y. Eigenlijk zoals PSV-fans vs. Ajax-fans, Temptation Island-aanhangers vs. Pauw-kijkers en zoals mannen vs. vrouwen. Ook zij zullen elkaar nooit begrijpen, de wereld nooit hetzelfde zien. Ook al doen ze nog zo hun best. Ze zitten in een hokje en kunnen, of willen, er niet uit.

Vraag het niet aan mijn (groot)ouders, maar als je het mij vraagt is mijn generatie zo slecht nog niet. Zo schijn ik ook besluitvaardig te zijn, ben ik initiatiefrijk, grijp ik mijn kansen, vind ik het belangrijk om toegevoegde waarde te leveren én voed ik mijn kinderen waarschijnlijk nét een tikkeltje strenger op. Al is het maar omdat ik me erger aan de ‘pampergeneratie’ van nu. De generatie van overmorgen? Dát wordt de generatie van de toekomst. Als je het aan deze millennial vraagt dan.

Jessi Gruszka
Tags: hokjes