Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

De extraverte introvert: ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!

extraverte introvert
Saskia van den Dungen

Afgelopen jaar stond bol van de nieuwe dingen. Nieuwe baan, nieuwe organisatie, nieuwe collega’s, nieuwe zo-hoort-het-hiers, nieuwe routine, nieuwe sportschool, nieuwe doelen. Leuk hoor, zou je denken. En zeker, dat is het ook. Maar wat nou als je altijd op zoek gaat naar nieuwe dingen maar eigenlijk heel slecht kunt omgaan met veranderingen? Nou, welcome to my world…

Wat als het niet lukt?

Vroeger was ik best een bang kind. Ik vond verandering stom, gedijde het beste bij regelmaat en voorspelbaarheid en bleef vooral lekker binnen mijn comfortzone. Maar stiekem verlangde ik toen ook al naar avontuur. Pippi Langkous was mijn heldin. Stoer, maar voor de duivel niet bang en lekker tegendraads. Ik was alleen zo bang voor het onbekende dat ik het niet eens dúrfde te proberen. Want, wat als het niet lukt? En zo liet ik iedere uitdaging rustig aan me voorbijgaan. Ik ging niet turnen, leerde geen piano spelen en mijn droom om te twirlen bij de majorette bleef onvervuld. Ik denk dat Pippi binnen no time een bore-out had gehad, als dat toen al had bestaan.

Ik kan genieten van nieuwe en overweldigende dingen, maar ben stiekem ook heel blij als die enerverende beginperiode van ‘firsts’ weer overgegaan is in stabiliteit en routine.

Mijn innerlijke Pippi

Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan. Ik raakte zo gefrustreerd van dat saaie gedoe dat mijn innerlijke Pippi steeds vaker haar neusje om de hoek stak. Ik ging kunstschaatsen en leerde, letterlijk én figuurlijk, met vallen en opstaan te genieten van nieuwe dingen. Ik pushte mezelf steeds vaker om het gewoon maar te proberen. En in de jaren is het zo een beetje mijn tweede natuur geworden, met als gevolg dat ik me nu vaak erger aan mijn eigen impulsiviteit. Want feit blijft, achteraf denk ik altijd: goh, die eerste fase waarin alles nieuw was, bleek toch best pittig. Grote kans dat ik, tegen de tijd dat ik dat denk, mezelf alweer in een nieuw avontuur heb gestort trouwens. Pippi be like…

Gespleten persoonlijkheid mét een modern labeltje

Ik ontdekte onlangs dat die gespleten persoonlijkheid ook een mooi modern labeltje heeft, genaamd: de extraverte introvert. Of de introverte extravert. Afhankelijk van welk psychologiemagazine je wil geloven. Ik herken me echt niet in alles, maar ik zie zeker overeenkomsten. Zo houd ik van drukte én rust en kan ik aanwezig zijn maar ook observeren. Ik kan genieten van nieuwe en overweldigende dingen, maar ben stiekem ook heel blij als die enerverende beginperiode van ‘firsts’ weer overgegaan is in stabiliteit en routine. Dan geniet ik voor even weer van de voorspelbaarheid, totdat die onvermijdelijk kriebelende onrust weer op komt borrelen.

Spreken én luisteren

Soms zit die schizofrenie me wel vreselijk in de weg. Wil ik op een avond gewoon lekker rustig Netflixen en tegelijkertijd op de bar dansen. Of rustig mijn kledingkast uitruimen en tegelijkertijd mijn huis opnieuw inrichten. Geen idee of dit past bij ‘de extraverte introvert’, maar dit is wel hoe het zich bij mij ook uit. In de Happinez, waar ik normaal enorme jeuk van krijg, las ik echter het mooiste voordeel van deze combi: als introverte extravert ben je zowel een goede spreker als een geweldige luisteraar. En daar, lieve mensen, ben ik misschien wel het meest trots op. Girlboss meets Girl Next Door. Want in iedereen schuilt immers een kleine Pippi.

Saskia van den Dungen
Tags: nieuw