Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

De jeugd van tegenwoordig

digital natives
Marleen Ceelen

Gisteren kwam onze dochter enthousiast uit school. “Mama, de meester zegt dat er van het boek van Superjuffie dat ik aan het lezen ben ook een film in de bioscoop is. Mag ik dat opzoeken op de iPad en daarna oom Coen appen of we als verjaardagscadeau naar die film kunnen gaan?”

Ja natuurlijk mag dat, nadat we samen iets hebben gedronken.” Terwijl we iets drinken, denk ik terug aan het moment dat ik voor het eerst klasgenoten hoorde vragen of ze even mochten ‘surfen op het web’. Ik herinner het me nog goed en zie het nog exact voor me. Als enigszins naïef tienermeisje had ik werkelijk geen idee waar deze jongens het over hadden. Ik vind het fijn te merken dat onze dochter wel helemaal thuis is in het huidige digitale tijdperk. Want hoewel ik me nog heel goed een internetloos bestaan kan herinneren, zijn onze kinderen echte digital natives. Zij kunnen zich geen wereld zonder smartphones, tablets of internet voorstellen. En hé, dat kunnen we ze niet kwalijk nemen want ze weten gewoonweg niet beter!

Op welk knopje moet ik drukken?”, was de vraag van mijn dochter toen ik haar zei oma te bellen met mijn mobiele telefoon. Nadat ik had geantwoord dat ze het knopje met de telefoon in moest drukken, keek ze lang naar het scherm en vervolgens vragend naar mij. “Ik zie geen telefoon”, was haar antwoord.

Op welk knopje moet ik drukken?

Neem nu het moment dat onze oudste een jaar of drie was en voor het eerst zelf oma mocht bellen met mijn mobiele telefoon. “Op welk knopje moet ik drukken?”, was haar vraag. Nadat ik had geantwoord dat ze het knopje met de telefoon in moest drukken, keek ze lang naar het scherm en vervolgens vragend naar mij. “Ik zie geen telefoon”, was haar antwoord. Het kwartje viel snel. De afbeelding van een ‘ouderwetse’ telefoonhoorn riep bij haar geen associatie op, voor haar is een telefoon een rechthoekig, plat ding.

Het gebruik van beeldschermen in het dagelijks leven is voor de digital natives een vanzelfsprekendheid. Op school rekenen ze met een tablet, om met de LEGO te spelen hebben ze een app nodig, ze lezen een boek op de e-reader en filmpjes op YouTube bieden uitkomst als ze willen tekenen of knutselen.

Hoewel ik echt wel de voordelen zie, ben ik ook kritisch over dit beeldschermgebruik. Ik vraag me af of wij kinderen thuis en op school de juiste vaardigheden leren die ze in hun (latere) ‘digitale’ leven nodig hebben. Ze zijn digitaal vaardig, maar leren ze ook hoe ze op een goede manier omgaan met grote hoeveelheden informatie? En zijn ze voldoende mediawijs om op een verantwoorde manier om te gaan met online en offline media? Ik volg de ontwikkeling van het model van 21e-eeuwse vaardigheden op de voet. Ik ben benieuwd via welk lesmateriaal we kinderen voor gaan bereiden op de toekomst. Immers, veel kinderen zullen later een baan hebben die nu nog niet bestaat. Het is een interessant werkveld waar ik me vanuit mijn deskundigheid graag voor in zou zetten!

Met beide benen op de grond

Gelukkig hebben onze kinderen een opa en oma die ze af en toe weer met beide benen op de grond zetten. Opa en oma hebben geen mobiele telefoon of internetbankieren. Ik denk dat ik wel mag stellen dat zij kritisch zijn over het beeldschermgebruik van de jeugd van tegenwoordig en een internetloos bestaan soms missen. Al spreken zij dit nooit uit want ze respecteren de digitale vooruitgang en wij respecteren dat zij hier niet volledig in mee willen draaien. En weet je, ergens voel ik wel iets voor hun standpunt. De weken dat wij met z’n vijven reizen met onze oldtimer camper smaken echt wel naar meer. Geen Google Maps, maar papieren routekaarten. Geen filmpjes van YouTube, maar de omgeving als inspiratie om te tekenen. En geen e-reader, maar een kist vol échte boeken. Het klinkt misschien ouderwets, maar ik geniet ervan!

Marleen Ceelen
Tags: hokjes