Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

      2020 WORKERBEE

      Column van

      Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg

      normaal
      Lieke Jansen

      Bestaan er nog gewone, normale kinderen vandaag de dag? Het lijkt namelijk wel alsof ieder kind iets uitzonderlijks heeft –of moet hebben. Je kind is hoogbegaafd, hoogsensitief, heeft ADHD of “gewoon” een sterke wil. Of nog erger: een mix van dit alles.

      Natuurlijk denk ik ook wel eens “is dit normaal?” als ik mijn zoontje van 4 wild door de tuin zie rennen of als hij mij, in woord en beeld, meer dan duidelijk maakt wat hij wil. Maar ja, wat is normaal gedrag voor een 4-jarige? Volgens mij moet een kind gewoon lekker kind kunnen zijn, maar daar hoort een kleuter-pubertijd, waar al deze ‘labels’ de revue passeren, nou eenmaal bij tegenwoordig.

      Ik denk dat het juist weer bijzonder wordt om “gewoon” te zijn en een witte boterham met pindakaas te eten in plaats van een bruin broodje gegrilde groenten.

      Toen ik me op de middelbare school ging oriënteren op een vervolgopleiding, kwam ik uit bij pedagogische wetenschappen. Hoewel ik uiteindelijk marketing ben gaan studeren, totaal iets anders, heeft gedrag bij kinderen me altijd gefascineerd. Zo las ik laatst over wonderkind Laurent, die op zijn achtste al zijn gymnasiumdiploma behaalde. Het gemiddelde kind is 10 jaar ouder bij het halen van dit papiertje, maar Laurent is hoogbegaafd en volgens zijn ouders een ‘wereldwonder’.

      Ik vraag me af: zou Laurent ook gelukkig worden van alle aandacht die hij krijgt? Het papiertje heeft hij in ieder geval op zak, maar hoe ver reikt zijn sociaal emotionele gedrag? Dat zou vooral tot uiting moeten komen door met klasgenootjes te spelen en vriendjes te maken op school. Helaas voor Laurent zat hij niet op een “normale” school. Eigenlijk is Laurent een kind in de volwassen wereld. Dat zijn IQ waarschijnlijk twee keer zo hoog is dan dat van mijn zoontje of van mij, daar ben ik niet rouwig om. Natuurlijk is het leuk als je kind goed presteert, maar buiten de “standaard” word je al snel in een hokje geplaatst. Hoe zonde is het als je dan ten onder gaat aan je eigen intelligentie en je je daardoor als persoon niet goed kunt ontwikkelen?

      Hoe fijn is het om normaal te zijn?!

      Mijn moeder zei toen ik klein was regelmatig: “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.” En steeds vaker denk ik: hoe fijn is eigenlijk om “gewoon” of “normaal” te zijn? Geen torenhoge verwachtingen van mezelf hebben, de fitgirl hype aan me voorbij laten gaan en ‘s avonds zonder schuldgevoel met een zak chips op de bank ploffen, om er vervolgens niet meer vanaf te komen. Is dat dan niet saai? Nee hoor, genoeg andere dingen die mij gelukkig maken en volgens mij heeft dat alles te maken met de juiste balans. Word ik nog uitgedaagd in wat ik doe of behoor ik ondertussen tot het meubilair? Ik denk dat het juist weer bijzonder wordt om “gewoon” te zijn en een witte boterham met pindakaas te eten in plaats van een bruin broodje gegrilde groenten. Laat mij maar gewoon lekker normaal zijn, I love it!

      Lieke Jansen
      Tags: hokjes