Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Doe mij een nulpuntnulletje

alcohol
Emmy Lapré

Na een dagje wintersporten in Winterberg op een stralend blauwe zaterdag zit manlief aan het bier. Ik zit aan de appelsap. In een flesje. Met bubbels. Als je goed schudt lijkt het in de verte wat op een biertje. Wat mij betreft niet minder gezellig, wel minder alcohol.

Gewone biertjes, speciaalbiertjes, witte wijn, Bacardi, prosecco, champagne, Jägermeister, Licor 43, rode wijn. December was vanuit alcoholperspectief gezien een heftig maandje met een gaaf kerstfeest, fijne kerstdagen, een dik feest op tweede kerstdag en een knallend nieuwjaar. En de rest van het jaar heb ik het ook niet per se rustig aan gedaan moet ik bekennen. Met een fantastische zomer en een even fantastische tuin heb ik het ervan genomen. Corona’s en Desperado’s lagen standaard in de koelkast en stonden, samen met de essentiële citroenen en limoenen, net zo standaard op de boodschappenlijst. En om dit af te wisselen gingen de Spa Rood en thee er net zo hard doorheen.

Pauze a.u.b.

Om het nieuwe jaar wat frisser te beginnen dan hoe het vorige geëindigd is, heb ik net als 23.747 mensen deze maand mijn alcoholgebruik even op pauze gezet. Je kijkt hiermee wat alcohol met je doet en je wordt bewuster van de keuze die je maakt om wel of niet te drinken. Je doorbreekt vastgeroeste patronen en alcohol is even niet meer vanzelfsprekend. Je zorgt weer voor wat evenwicht in je leven. Iets waar wij mensen altijd naar op zoek zijn. Om er te komen en er te blijven. Een maand niet drinken zou namelijk positieve lichamelijke veranderingen op moeten leveren. Je zou je fitter voelen, je huid wordt er beter door, je bent scherper en slaapt beter. Kortom: beter in balans.

Om het nieuwe jaar wat frisser te beginnen dan hoe het vorige geëindigd is, heb ik net als 23.747 mensen deze maand mijn alcoholgebruik even op pauze gezet.

Eindelijk plantjes aan de muur

Dit maandje rust, reinheid en regelmaat heeft me de tijd gegeven om andere dingen te doen dan ouwehoeren in de kroeg en de volgende dag een noodzakelijke bankhangdag om de avond ervoor lichamelijk te verwerken. Mijn to-do-lijstje is wat korter geworden. Zo hangen er eindelijk plantjes aan de muur, is de inloopkast bijna klaar en de administratie bijgewerkt. Dat geeft rust. Ook mijn familie heeft net wat meer aandacht gekregen deze maand. Ik sta dus weer even in de plus.

Van beachgirl naar spook

Jammer genoeg is mijn huid er niet per se beter op geworden. Met meneer wintertje die zijn intrede heeft gedaan ben ik eerder veranderd van een gebronsde beachgirl naar een grijs uitgeslagen spook. Een make-upje is toch wel essentieel in de winter. Ook met sporten merk ik slechts een minimaal verschil. Maar dat kan ook liggen aan de zwaarte van de training die, zo lijkt het, aangepast is op het januari-niveau, waarbij je als je op de sportschool verschijnt eigenlijk al bonuspunten zou moeten krijgen omdat je jezelf van de bank af hebt gesleept. En: omdat ik toch wat met mijn extra tijd moest doen, ben ik wat vaker gegaan. Telt dus ook niet echt. Slapen is voor mij sowieso geen probleem en wat scherpte creëren gaat prima met een kopje koffie op z’n tijd. De positieve lichamelijke veranderingen die me beloofd werden ervaar ik dus niet. Ik voel me niet fitter, scherper of gezonder.

Just stick to the plan

Omdat ik volledig achter deze keuze sta en een (al zeg ik het zelf) bijzonder sterke ruggengraat heb, was deze challenge een eitje voor mij. Volgend jaar doe ik dus zeker weer mee. Ook al levert het (mij) lichamelijk verder vrij weinig op. Het is simpelweg gezond(er) om je lever af en toe rust te gunnen en wat bij te laten trekken zodat hij de rest van het jaar weer aankan. Met dat doel raad ik het als ik-ben-af-en-toe-iets-te-gezond-bezig-goeroe dus iedereen aan. Natuurlijk kijk ik wel uit naar 1 februari, want dan “mag” ik weer drinken. Gewoon gezellig een drankje doen. Of 2. Misschien een borreltje erbij dan. Vooruit, omdat het weer kan. Las ik zaterdag wel weer een balansdag in.

Emmy Lapré
Tags: niks