Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Een reis van “niks”

reis
Marleen Ceelen

Een kennis vertelt me enthousiast over de zomervakantie die ze heeft geboekt. Met haar man en drie tienerkinderen gaat ze 17 dagen naar Java en Bali. Een prachtige bestemming en ze vertelt in geuren en kleuren over het reisprogramma van dag tot dag. Ik kijk haar verbaasd aan en kan alleen maar denken: ‘hoe kun je hier nu blij van worden?’.

Ik krijg namelijk de kriebels van het idee dat je je vakantieplannen voor volgende zomer al vast hebt liggen als de winter nog moet beginnen. Sinterklaas is net drie dagen geleden terug naar Spanje vertrokken en ik geniet nog na van pakjesavond. De zomervakantie? Die is nog zó ver weg.

Toffe ideeën verzamelen

Dat je dingen moet plannen als je allebei werkt en schoolgaande kinderen hebt snap ik natuurlijk. Dat sommige werkgevers willen dat je in januari je wensen voor de zomervakantie doorgeeft is mij niet onbekend. Ook wij moeten rekening houden met werk, collega’s en schoolvakanties. Maar maanden van tevoren de hele vakantie van dag tot dag vastleggen? Ons niet gezien. Alsjeblieft niet!

Onze vakantie in Normandië in Frankrijk eindigde een paar jaar geleden door camperpech met een halve nacht onder de overkapping van een tankstation in een klein Belgisch dorp.

Wij plannen het liefst niks. Nou ja, zo min mogelijk dan. Hoe we het dan wel aanpakken? We verzamelen het hele jaar door toffe ideeën voor (rond)reizen. Bij voorkeur binnen Europa, want dan kunnen we met onze oldtimer camper op pad. Als het bijna zover is, kiezen we het tofste idee. We vertrekken op de bonnefooi. Dat deden we al zo zonder kids en dat zijn we blijven doen. Sommige mensen snappen niet dat wij dat durven, met drie kinderen in een oude camper. We krijgen regelmatig alle mitsen en maren te horen. En eerlijk is eerlijk, soms staan we voor verrassingen, maar die nemen we voor lief. En meestal komt het allemaal op z’n pootjes terecht.

Het is heerlijk om ’s ochtends van een camping te vertrekken en niet te weten op welke camping je ’s avonds eindigt. Dat we door deze manier van reizen wel eens de laatste ferry van de dag missen en uren moeten wachten op de volgende afvaart of net het laatste plekje op die ene mooie camping mislopen omdat we niet hebben gereserveerd, dat is dan maar wat het is. Vaker belanden we namelijk onverwachts op prachtige plekken waar we net zolang kunnen blijven als we zelf willen. En, een ander voordeel: de kinderen worden er ontzettend flexibel van.

Hoezo paniek? Eén groot avontuur!

Dat is vooral heel handig als je reist met een oude camper die soms gebreken heeft. Zo eindigde onze vakantie in Normandië in Frankrijk een paar jaar geleden door camperpech met een halve nacht onder de overkapping van een tankstation in een klein Belgisch dorp. Terwijl ik de jongste borstvoeding gaf en de andere twee een boek voorlas belde manlief met de wegenwacht. Hoezo paniek? Dit jaar bleek dat dit juist één groot avontuur voor ze was geweest. Op de terugweg vanuit Denemarken stonden we om twaalf uur ‘s nachts opnieuw met pech bij een tankstation. De kinderen vroegen slaperig: “wat is er aan de hand?”. Ons antwoord “we hebben pech” leverde drie klaarwakkere en stralende gezichtjes op: “komt opa ons dan weer ophalen net als de vorige keer?!” Geen vervelende herinneringen aan de vorige keer. Geen paniek. Eén groot avontuur.

Als onze kleine avonturiers over een paar jaar toffe ideeën krijgen voor vliegreizen naar andere werelddelen dan kunnen we altijd nog overwegen een uitgestippeld plan te maken. Al vraag ik me wel af of het ons lukt vliegtickets te boeken voordat alle stoelen bezet zijn. De toekomst zal het leren…

Marleen Ceelen
Tags: niks