Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Heb je het al vernomen? Het heerlijk avondje is weer gekomen!

Sinterklaas
Suzanne de Gooijer

We rijden de hoek van de straat om en staan meteen oog in oog met politiebusjes, politie te paard, te fiets én te voet. Er bekruipt me een angstig gevoel. Kan ik nu niet eens meer met mijn dochter naar één van de mooiste dagen uit mijn vroegere jeugd?

Ik weet niet hoe jullie intocht van Sinterklaas was, maar die van ons begon met een vreselijk gespannen en overtrokken gevoel. Een donkere wolk boven dit leuke -tenminste zo is het bedoeld- kinderfeest. In aanloop naar de intocht ging het maar over één ding, op radio, televisie en al helemaal op de beerput die Twitter heet. Vanachter een schermpje, lekker veilig, maakt iedereen elkaar uit voor racist. En dat niet alleen. Het gebeurt nu ook op straat, tijdens de intocht zelfs. Pro or con, het maakt niet uit, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Letterlijk. Ik vraag me af hoe veilig mijn onschuldige dochter is terwijl wij vanmiddag Sinterklaas en zijn pieterbazen onthalen. Ik word er woest van. Voel de migraine al achter mijn ogen kruipen. Maar, ik dacht: laten we het eens over een andere boeg gooien. De spanning aan de kant zetten. Laten we weer eens helder proberen na te denken, even terug naar waar het eigenlijk om gaat, even ons reguliere denk- en relativeervermogen weer de ruimte geven. Adem in, adem uit.

Pro or con, het maakt niet uit, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Letterlijk. Ik vraag me af hoe veilig mijn onschuldige dochter is terwijl wij Sinterklaas en zijn pieterbazen onthalen.

En ze zingen en ze springen en ze zijn zo blij

Ga eens rustig op de grond zitten, met je benen over elkaar. Sluit je ogen en adem eens flink in. Volg je adem naar beneden, tot in je tenen. Hoe voelt dat? Voel je de spanningen in je lijf en in je schouders? Volg je adem naar je schouders, pak de spanning vast en duw ‘m via je voeten eruit. Herhaal. Tot de spanning wegebt. Luister naar de geluiden in je omgeving. Hoor je de wind waaien door de bomen? Door het struikgewas? Trippel, trappel, trippel, trap. Het heerlijk avondje is gekomen, het avondje van Sinterklaas. Dan wordt daar aan de deur geklopt. Hard geklopt, zacht geklopt. Je hoort de kinderen opgewonden opveren in afwachting van wat komen gaat. ‘Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht’ wordt ingezet. De deur zwaait open en een hele kleurenregen aan pepernoten en snoepgoed wordt naar binnen gegooid. En ze zingen en ze springen en ze zijn zo blij! Je hoort ze gieren van het lachen en graaien naar al dat lekkers dat zich nu op de vloer bevindt. Wanneer de eerste schrik is verdwenen, begeven de kinderen zich zenuwachtig naar buiten. Niemand durft om de hoek te kijken. Eén dappere dodo doet het toch. JA! Cadeautjes! Alles wordt mee naar binnen gesleept en het feest kan beginnen. Het cadeaupapier vliegt in het rond. Om de beurt mogen de kinderen een cadeautje uitpakken. Blijft toch lastig om je beurt af te wachten, benieuwd naar wat je krijgt van de goedheiligman. De oh’s en ah’s vliegen je om de oren. Overal zie je blij verrukte kindergezichtjes om je heen en een nóg grotere grijns bij ouders en grootouders.

Zie je de maan schijnen door de bomen?

Stop. Even terug naar je ademhalingsoefening. Je was afgedwaald hè? Merk je de échte geluiden om je heen weer op? Open in je eigen tempo je ogen weer en voel hoe je je nu voelt. De lucht is misschien nog niet helemaal blauw, niet helemaal zonder wolken, maar je gedachten zijn wat lichter, wat rustiger. Er zijn wat opklaringen. De gedachtestroom is wat gekalmeerd. De donkere wolken waaien gemakkelijker aan je voorbij. Zie je de maan weer schijnen door de bomen? Trippel, trappel, trippel, trap. Het heerlijk avondje is gekomen. Geniét ervan! Voor, en samen met, de kinderen.

Suzanne de Gooijer