Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Het is tijd om die uitdaging aan te gaan!

uitdaging
Emmy Lapré

Daar ga ik weer: naar de zolder, op zoek naar de lampjes om wat kerstsfeer in huis te brengen. Dé lampjes, het is een gevreesd moment geworden bij mij thuis. Ik weet waar ze liggen, maar ook hoe ze eruitzien; als één grote bol noedels die helemaal in elkaar gedraaid zitten. Waarom alwéér?

Let there be light!

Licht, en dus lampjes, zorgen voor een echte kerstsfeer, vind ik als trotse inwoner van dé lichtstad van Nederland. Zo’n warme gele gloed in huis en de donkere avonden worden er meteen gezellig van. Maar ervoor zorgen dat al dat licht in huis op de juiste plekken hangt is een ander verhaal. Bij ons komen de lampjes zo’n twee keer per jaar van zolder af. Eén keer in de zomer en één keer in de winter, om beide keren de donkere avonden wat sfeer te geven. Na ieder gebruik ruim ik ze netjes op en in de tussentijd liggen ze op zolder te wachten op hun volgende optreden. En ook al doe ik ieder keer zo mijn best om ze zo goed mogelijk als losse snoeren apart van elkaar op te bergen, wanneer ik ze de keer erna weer van zolder haal is het altijd weer één grote ellende die me aanstaart. Ze zijn op miraculeuze wijze stiekem naar elkaar toe gekropen en hebben zich samengevoegd tot één grote brei ellende. En bovendien zie ik niet wat de oplossing zou moeten zijn om dit probleem voor eens en altijd te tackelen.

Terwijl ik mezelf dit jaar weer op de grond installeer voor een lange sessie knopen ontrafelen, realiseer ik me dat deze lamp/draad-brei mijn allerminste kwaliteit representeert: cijfers.

Gewoon een beetje dom

Terwijl ik mezelf dit jaar weer op de grond installeer voor een lange sessie knopen ontrafelen, realiseer ik me dat deze lamp/draad-brei mijn allerminste kwaliteit representeert: cijfers. Als echt alfa-meisje zijn cijfers voor mij vaak abracadabra. Los van elkaar kan ik ze prima handelen. Tot 100 tellen dat lukt me nog wel, en vooruit, ook echt wel tot duizend, maar geef je mij een som waar ik losse cijfers naast elkaar zie staan, door elkaar zie staan, ze moet optellen, aftrekken, een staartdeling mee maken of whatever, dan kun je me oprapen. Het zijn geen losse getallen meer, maar het is één grote onbegrijpelijke brei geworden. Ik zie niet scherp meer, kan eigenlijk niet meer kijken naar het document en ik voel direct paniek (echt waar!). Ik weet gewoon niet wat ik zie. Hoe kan een prachtige strakke 7 en een mooie ronde 8 naast elkaar gezet ineens moeilijk te lezen zijn? Zet daar een klein tweetje boven, haakjes aan beide kanten en een of ander symbool, dan begrijp ik er totaal niks meer van. Het liefst negeer ik dit taakje dan ook en ga ik vrolijk verder met iets anders (leukers) om te doen. Wild om me heen typen is bijvoorbeeld zo’n fijne activiteit. Maar eerlijk gezegd ben ik gewoon enorm gefrustreerd, want ik voel me op zo’n moment gewoon een beetje dom.

Wordt mijn harde werken beloond?

Hoe graag zou ik een verlicht huis willen tijdens de donkere dagen voor kerst zonder er iets aan te doen? Super graag! Alleen zo werkt het niet in het leven. Tenminste niet in die van mij. Ik moet zelf werken voor de dingen die ik wil bereiken en de uitdaging aangaan. Zo ook dus mijn cijferangst. Ruim 34 jaar heb ik mezelf er doorheen weten te bluffen of iemand anders gecharterd om het voor me op te lossen. Naar hartenlust stuurde ik de mailtjes door naar iemand anders of vroeg ik collega’s om er samen naar te kijken. Maar dit moet echt anders. Ik móet van mezelf mijn diepgewortelde angst aanpakken en mijn kennis en kunde op dit vlak naar een hoger niveau tillen. Ik weet zeker dat ik het kan, dit gedeelte van mijn hersenen is alleen nooit op volle kracht gebruikt. Uiteindelijk word ik namelijk, net als met die kluwen draad, heel blij van het uiteindelijke resultaat. Een Excel-sheet écht begrijpen, meedenken over een berekening, datagerichte inzichten krijgen om een probleem te analyseren en hier vervolgens over mee kunnen praten, zónder dat iemand anders dit heeft voorbereid met, of nou ja, voor me. If only…

Next year

Volgend jaar rond deze tijd kijk ik dan ook naar mijn kerstlampjes en denk ik terug aan deze avond waarop ik een uitdaging aanging met mezelf om mijn gewoonte te doorbreken. This time next year ben ik een bèta-chick! Nou ja, een klein beetje meer dan nu in ieder geval.

Emmy Lapré