Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Hoe je van je zwakte je kracht kunt maken

Emmy Lapré

Zet de sterkste man en de sterkste vrouw ter wereld naast elkaar om te meten wie het sterkte is; wie wint? De man. Gegarandeerd. De natuur heeft het lichaam van de man in de basis namelijk sterker gemaakt. Minder vet, meer spieren. Wij vrouwen weten dit en accepteren dit. Want zwakker zijn op het ene vlak, betekent niet dat wij zwak zijn op alle vlakken.

Van zwak naar kracht

Vrouwen zijn ergens anders veel beter in, namelijk het toegeven van onze zwaktes. Dat iets niet lukt, dat we het niet leuk vinden, of dat we er niet goed in zijn. In de zakelijke wereld, over het algemeen een mannenwereld, is het toegeven van zwaktes nog niet echt geaccepteerd. Ik werk ook in een zakelijke wereld, maar dan eentje waarbij 80% van mijn collega’s vrouw is. Ook hebben we een vrouwelijke directrice en 7 vrouwelijke MT-leden. In mijn team, van vijf dames, hebben we al onze girlpower verzameld en in plaats van onze zwakke momenten niet te laten zien aan elkaar, zijn we hier open en eerlijk over naar elkaar. Ook als het even allemaal niet zo lekker loopt. En dit is wat mij betreft echt onze kracht.

Ik wil me niet zo aanstellen en niet zwak overkomen, maar eigenlijk is dat best stom als ik er vanaf een afstandje naar kijk. Wat ik eigenlijk zou moeten doen op zo’n moment is toegeven: “Ik kan het niet.”

How we roll

Plompverloren op maandagochtend vertellen dat je er helemaal doorheen zit en het liefst jankend weer naar huis wil is alleen best wel een hoge drempel. Daarom hebben we iets bedacht om dit te ‘forceren’. Iedere maand hebben we een dagdeel geblokt in onze agenda’s om samen te zitten. Als warming-upje bespreken we de praktische zaken (wie kan een projectintake doen deze week, wie kan een overleg overnemen), daarna gaan we de diepte in. Eerlijk is eerlijk, we hebben even moeten zoeken naar een goede methode hiervoor. Eentje die bij ons allemaal past. En die hebben we denk ik gevonden. We tekenen 5 gezellige smileys op een bord, waarvan de 1e behoorlijk sip kijkt tot de laatste die uitbundig lacht. Vervolgens plakken we om de beurt een post-it bij de smiley die van toepassing is en vertellen we aan de hand van gave en minder gave momenten van de afgelopen maand waarom we deze smiley gekozen hebben. Tot slot hebben we het hierover met elkaar en zoeken we naar verbeterpunten.

Een onbedoelde krachtmeting

Vooral die momenten dat ik me er schuldig aan maak om mezelf te proberen te overtreffen zijn het bespreken met mijn collega’s waard. Dat ik doodziek achter mijn laptop kruip om dat ene mailtje te sturen, doorga totdat de perfecte presentatie op papier staat of naast een verhuizing, verbouwing en een fulltime baan even tussendoor een opleiding volg. Ik wil me dan niet zo aanstellen en niet zwak overkomen, maar eigenlijk is dat best stom als ik er vanaf een afstandje naar kijk. Wat ik eigenlijk zou moeten doen op zo’n moment is toegeven: “Ik kan het niet.” Ik ben moe, uitgeput, vind het niet leuk, krijg er geen energie van. Of eigenlijk nog beter; het lukt me nu even niet. Dus deel ik dat moment met mijn collega’s en reflecteren we hier samen op.

★ Ben jij goed in het aangeven van je grenzen? Voor Saskia duurde het even voordat ze zover was. ★

Het gaat vandaag even niet zo goed

Nou zouden mijn collega’s me natuurlijk recht in mijn gezicht uit kunnen gaan lachen. Omdat ze me dom bezig vinden en niet snappen waar ik in hemelsnaam mee bezig ben. Maar dat doen ze niet. We hebben namelijk een veilige setting gecreëerd waar we dit open met elkaar kunnen bespreken. Een setting waar ik naar binnen kan lopen met een brok in mijn keel, binnen kan janken wat ik wil, en naar buiten kan lopen met een glimlach op mijn gezicht. En mascara op mijn kin, maar dat terzijde. Een setting waarin we er zijn voor de ander en elkaar helpen om vooruit te komen. Door onze mooie en minder mooie momenten met elkaar te delen, en een traan te laten zien als het gewoon niet goed gaat, zeggen we tegen elkaar ‘het is oké om je zwakte te laten zien, en met z’n allen gaan we jou helpen’. Iemand die even met je meekijkt, een ander die samen met je een overleg voert en de volgende die een rondje met je gaat wandelen. Praten, ontladen en doorgaan, maar dan wel in de juiste richting.

Welke man durft?

Mocht er een man in ons tot op heden volledig vrouwelijke team komen dan weet ik niet of we dit nog steeds zo doen. Ik zou de uitdaging wel aan willen gaan en deze man laten zien wat hij van ons kan leren. Dat hij ook zijn emotie mag laten zien en zeggen dat hij een rotdag heeft. Dat hij zegt niet trots te zijn op die presentatie die hij gegeven heeft of dat gesprek dat echt verkeerd is gegaan. Gewoon, om een man even te laten ervaren hoe het is om zo’n “zwakke” vrouw te zijn. En hoe enorm krachtig dat eigenlijk is!

Emmy Lapré
Tags: MV