Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

HOERA! Alle toeters en bellen verzamelen…

hoera
Jessi Gruszka

Ik ben niet zo’n ‘toeters-en-bellen type’, als dat überhaupt een type is. Hoewel, dat is niet helemaal waar. Ik versier mezelf maar al te graag met glitters en panterprintjes en statement oorbellen, en als er een feestje is zal het aan confettiballonnen, gekleurde slingers en bijpassend servies niet ontbreken. Maar als het gaat om het vieren van successen zit ik toch net even wat anders in elkaar.

Mijn eigen grootste vijand

Ik vind iets niet gauw goed genoeg. Wel van een ander, niet van mezelf. Iets met perfectionisme en zelfkritiek. Mijn grootste vijand? Dat ben ik zelf. Ik vind niet snel dat ik écht een prestatie heb geleverd, dat ik een applaus verdien, dat ik een talent heb, dat ik iets dermate beter kan dan een ander en ik er daarom mee uitblink. Ik vind mezelf in die zin niet zo bijzonder. De prestaties die ik lever vind ik ‘niet meer dan normaal’. Dat zeg ik niet om te vissen naar complimentjes, dat zeg ik omdat het écht zo is.

Hiep, hiep, hoera?

Om een en ander te verduidelijken zal ik de aanleiding van deze column dan toch maar even kort noemen: Workerbee bestaat een jaar. Hoera! En dat meen ik. Hoera, echt! Een jaar verder en we zijn er nog! Workerbee.nl staat nog steeds live en heeft zo’n 75.000 bezoekers mogen ontvangen in het afgelopen jaar. We zijn ondertussen met 11 auteurs en hebben er heel wat columns op onze naam bij mogen schrijven. De best gelezen column is 7.529 keer gelezen en we hebben, verdeeld over verschillende kanalen, zo’n 4.800 mensen die ons echt actief willen volgen. Dat is best iets om trots op te zijn, toch? Klopt als een bus. Correct en tevens juist. Toch voel ik pas een stukje trots wanneer ánderen mij erop wijzen dat het echt wel iets is waar ik trots op mag zijn, iets wat ik toch min of meer in mijn eentje voor elkaar heb weten te boksen.

Complimenten over mijn ambitie, over hoe ik anderen inspireer, over hoe ik ga voor waar ík in geloof. Jeetje, ik werd er bijna rood van. Je mocht alleen maar ‘dankjewel’ zeggen, en dat was misschien maar goed ook.

Met rode wangen

Onlangs zat ik met collega’s in een teambuildingworkshop. Nou ja, collega’s. Officieel zijn ze mijn directe collega’s niet meer. Gelukkig voel ik me wel nog steeds onderdeel van dit fijne en leerzame marketing & communicatie team. Dat terzijde, we zaten dus samen in een teambuildingworkshop. Hierin moesten we onze dromen en gewenste stappen met elkaar delen, maar moesten we elkaar ook advies en complimenten geven. Je raadt het al; ik kreeg complimenten over mijn baby (ondertussen bijna peuter): Workerbee.nl. Over mijn ambitie, over hoe ik anderen inspireer, over hoe ik kansen zelf met beide handen aangegrepen heb, over hoe ik mijn mannetje (ahum, vrouwtje) sta binnen de organisatie, over hoe ik ga voor waar ík in geloof. Jeetje, ik werd er bijna rood van. Je mocht alleen maar ‘dankjewel’ zeggen, en dat was misschien maar goed ook.

Ook toen ik onlangs aan de workerbees vroeg hoe ze het afgelopen jaar hebben beleefd en of ze door willen gaan met het schrijven voor Workerbee, werd ik, onverwacht, overladen met complimentjes. In dezelfde richting als bovengenoemde. “Je mag echt trots zijn op wat je neergezet hebt, ga zo door!” Hoe lief is dat?! En ze menen het ook nog…

Hoog tijd voor…

Ik voel me bijna schuldig als ik zeg dat ik alleen denk aan wat allemaal beter kan. Dat de huisstijl wel een opfrisbeurt kan gebruiken, dat de website veel gebruiksvriendelijker moet, dat het tijd wordt om eindelijk al die formats te ontwikkelen en uit te rollen die al veel te lang op de plank liggen. Dat het tijd wordt om uit te breiden, dat het tijd wordt om slimmer met de content om te gaan. Dat we misschien wel 100.000 bezoekers en 10.000 volgers hadden kunnen hebben, als ik maar nét even wat meer tijd hier en daar had gehad. Dat ik ongeveer één miljoen ideeën heb, waarvan er veel te weinig concreet zijn geworden.

Er was ooit een dag… Dat Workerbee.nl voor het allereerst live stond, het levenslicht zag, gedeeld werd met de wereld! En die dag, dat was een bijzondere…

To infinity and beyond!

Dus, ik schrijf het gewoon nog eens op, net als toen we begonnen met Workerbee. Net als toen ik mijn allereerste column ever voor Workerbee.nl schreef. Over hoe alle begin moeilijk is, maar als je dan eenmaal de eindstreep haalt… Toen schreef ik dat ik, na een jaar vol pieken en dalen met de ontwikkeling van dit platform, apetrots was op wat er uiteindelijk stond. En ik meende het. Geloof ik. Nu? Nu ben ik trots op wat er staat. Echt! Oké, toegegeven, de complimentjes hebben (gelukkig!) wel geholpen om me dit in te laten zien, maar hey, ik hoef niet alles zelf te kunnen toch?! Workerbee bestaat een jaar! HOERA! Tijd voor ballonnen, iets lekkers en een heerlijke glitteroutfit. Geen eindstreep, maar to infinity and beyond! Stay tuned, there’s way more to come…

Jessi Gruszka