Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

      2020 WORKERBEE

      Column van

      In tijden van corona is (bijna) alles geoorloofd

      coron
      Jessi Gruszka

      Nee, het komt niet door de enorme overload aan nieuwsberichten en artikelen over de uitbraak van het coronavirus in Nederland dat je Workerbee al even niet meer voorbij hebt zien komen op je tijdlijn. Het ligt ook niet aan de enorme hoeveelheid hilarische memes over hamsterende Nederlanders en toiletrolhoarders die je socials overmeesteren. Nee, het is echt even stilletjes geweest op Workerbee de afgelopen dagen. En dat zal misschien ook nog wel eventjes zo blijven.

      Thuiswerken met corona light

      Nee, ik lig gelukkig ook niet doodziek thuis in bed met corona. Ik heb meer een soort corona light, zoals wij het dan maar gekscherend noemen. Ik heb keelpijn en moet af en toe hoesten en dat betekent dat er van je verwacht wordt dat je de komende tijd thuiswerkt, om eventuele besmetting te voorkomen. Dus dat doe ik. Ik werk nu al een week vanuit huis. Nu hoor ik je denken: typisch voorbeeld van zo iemand die “thuiswerkt” en dus geen donder uitvoert. En heel eerlijk: ik ben normaal gesproken echt geen voorstander van thuiswerken. Ik doe het liever niet. Als ik de keuze heb, kies ik bijna altijd voor werken op kantoor. Daar raak ik minder snel afgeleid en: ik vind het gewoon veel gezelliger. Maar, de afgelopen dagen waren anders.

      De hele dag ‘aan’

      De afgelopen dagen liet ik me thuis niet afleiden. Helemaal niet zelfs. Ik werk me als een drukker dan drukke werkbij een slag in de rondte. Ik sta vanaf het moment dat ik mijn ogen ’s ochtends rond half acht opendoe ‘aan’ (dat is voor mij een hele opgave) en ik ga niet meer ‘uit’ tot ongeveer twaalf uur ’s avonds, als ik mijn laptop eindelijk dichtklap en naar bed ga. Tussendoor wordt door mijn lieve vriend (waarvoor dank) drinken en eten onder mijn neus geschoven en hij verplicht me in ieder geval voor het avondeten even achter mijn laptopscherm uit te komen.

      Van een wild lijkend idee afgelopen dinsdagmiddag tot een compleet opgeleverde site inclusief kwalitatieve content op woensdagavond, ‘ineens’ was het daar: www.coronakrant.nl.

      Vol adrenaline

      Ben ik dan zo’n workaholic? Heb ik het zo ‘druk, druk, druk’, een uitspraak waarbij ik altijd stiekem met mijn ogen rol als anderen dit klagend antwoorden op de vraag ‘hoe is het’? Nee, helemaal niet, ik ben alleen vanaf dinsdagmiddag aan de slag gegaan met zo’n supervet snelkookpanproject, dat ik nergens anders meer mee bezig ben of focus op heb. De adrenaline giert door mijn lijf en ik ben supertrots op wat ik in zo’n korte tijd met een klein clubje mensen (en een hele hoop extra helpende handjes) neer heb weten te zetten.

      Wilde ideeën zijn de beste ideeën

      Van een wild lijkend idee afgelopen dinsdagmiddag tot een compleet opgeleverde site inclusief kwalitatieve content op woensdagavond, ‘ineens’ was het daar: www.coronakrant.nl. Een gratis online platform voor ondernemers en werkgevers, waar zij kennis en ervaringen kunnen lezen en delen als gevolg van de uitbraak van het coronavirus in Nederland. Want, wat een week. Wat een nieuws, wat een maatregelen, wat een wereld van verschil met een aantal weken geleden. Toen we nog volop evenementen aan het plannen waren met honderden of duizenden mensen in één ruimte, toen we lekker op kantoor bij het koffiezetapparaat stonden te kwebbelen in plaats van onze handen 30 seconden stonden te wassen, toen we nog in onze handen mochten niezen, en toen werkgevers zich met name nog druk maakten om te weinig stijgende lijnen in grafieken met doelstellingen voor 2020. Dat is nu wel anders.

      Sterkte met je ondergang!

      Nu dalen diezelfde lijnen met rasse schreden, en als ze het nog niet doen, dan gaan ze het doen. Werkgevers zitten met hun handen in het haar en hebben weinig anders om zich aan vast te klampen en op af te gaan dan de maatregelen van het RIVM. Maar ja, die maatregelen. Er blijft niet alleen best wat ruimte voor eigen interpretatie over, het zijn een paar zinnen en daar moet je het mee doen als ondernemer of werkgever. Een soort van ‘Sterkte met je ondergang!’ richting kleine(re) ondernemers en ‘Succes met het boven water houden van jouw Titanic!’ voor de grotere bedrijven. Het is crisis, punt uit, en aan slechts feiten hebben ondernemers en werkgevers nu niets. Daarom vonden wij het hoog tijd voor De Coronakrant. Een open en eerlijke online ontmoetingsplek (want: we willen niet infecteren, maar inspireren) met columns, interviews en artikelen voor ondernemend en werkgevend Nederland. Zodat ze niet alleen stiekem wel weten, maar ook zien en lezen dat ze niet de enigen zijn met (grote) uitdagingen in tijden van corona. Nuchter. Met beide benen op de grond. En: zeer herkenbaar. Een beetje zoals Workerbee dus, maar dan net even anders.

      Sorry, even geduld a.u.b.

      Maar dat is het dus. Dat is wat al mijn tijd op dit moment opslokt, en waarom Workerbee even op een laag pitje staat. Want, wat sommigen misschien niet weten is dat ik Workerbee.nl en de bijbehorende social kanalen nog steeds voor een heel groot deel alleen doe. Dat betekent dat wanneer ik ziek ben, of iets anders mijn tijd opslokt, Workerbee daar nu eenmaal onder lijdt. Dus sorry, misschien duurt het nog eventjes. Ik probeer mijn tijd de komende week weer wat beter te verdelen, beloofd. Maar in tijden van corona is alles geoorloofd, toch? Behalve dan het hamsteren van tien pakken toiletpapier en het hele schap chips, waaronder mijn lievelings. Alsjeblieft, stop daarmee. Bij voorbaat dank.

      Jessi Gruszka