Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

      2020 WORKERBEE

      De 9-tot-5-mentaliteit

      9-tot-5-mentaliteit

      #kantoorclichés door Jessi Gruszka

      9-tot-5

      Heb jij een 9-tot-5-mentaliteit? Vlug, ga je schamen in een hoekje! Hoe durf je om 9 uur op je werk te komen en om 5 uur weer te gaan? Vind je je werk niet belangrijk? Wil je geen promotie? En je andere collega’s dan? Die elke dag een uur langer doorzwoegen? Heb je iets beters te doen ofzo?

      Het is een dingetje

      De zogenaamde ‘9-tot-5-mentaliteit’ is nogal een dingetje in vacatureteksten is me opgevallen. En dan vooral het niét hebben ervan. ‘Je hebt geen 9-tot-5-mentaliteit’ is denk ik de meest gebruikte standaardzin en vereiste in vacatureteksten. En in motivatiebrieven proberen we massaal te bewijzen dat we die mentaliteit dus écht niet bezitten. Want: hoe gênant als je je werk niet altijd op de eerste plek zet…

      ‘Een stapje extra’ voor de zaak

      Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen strontverwende millennial die om drie uur ’s middags vindt dat ‘haar hoofd vol zit’ en daarom naar huis gaat, maar ik vind eigenlijk dat iedereen juist wél een 9-tot-5-mentaliteit zou moeten hebben. De burn-outs en bore-outs vliegen je om de oren, je wordt doodgegooid met artikelen over hoe je werkprivé-balans te verbeteren, maar ondertussen proberen we allemaal aan elkaar en onze leidinggevenden te bewijzen hoe erg we ‘een stapje extra’ willen zetten voor de zaak. We beantwoorden tot ’s avonds laat e-mails, werken over terwijl er niets tegenover staat en vinden het gênant om om vijf uur de computer uit te zetten om daarna heerlijk met de autoradio op volume 10, al meeblèrend, naar huis te knarren. Ik snap het niet.

      Ik denk dat het een hoop stress, frustratie, scheve blikken en uit balans geraakte werkprivé-weegschalen zou schelen als er in vacatureteksten juist wél om een 9-tot-5-mentaliteit gevraagd werd.

      Lees ook: De kunst van het niks doen in 5 stappen

      Tijd om het taboe te doorbreken

      Ik zal het taboe hierbij doorbreken en eerlijk toegeven dat ik wél een 9-tot-5-mentaliteit heb. Ik kom op mijn werk om te werken. Ik vind mijn werk leuk. Ik ga er met plezier naartoe. Maar: ik heb ook nog een leven naast mijn werk. Dat ik toevallig, excuse me, ook heel belangrijk vind. Volgens mijn contract werk ik 40 uur, fulltime dus, en dat doe ik ook. Bij ons begin je -in principe- om half 9, heb je een half uurtje pauze en om 5 uur ’s middags ben je klaar. Dan heb je 8 uur gemaakt en, voor alle rekenwonders onder ons, dat betekent dus dat je einde van de week, als je dat ritme volhoudt, 40 uur maakt. Soms begin ik om 9, dan ga ik om half 6 weg. Soms om 8, dan kan ik om half 5 al lekker mijn beeldscherm op zwart zetten. Ben ik hiermee een slecht mens? Geef ik niets om mijn werk? Geef ik hiermee een ongeïnteresseerd signaal naar mijn werkgever? Nee. Natuurlijk niet. Ik mag hópen van niet in ieder geval.

      Zeeën van tijd waarvan je mág genieten

      Het zou goed zijn als werkgevers een 9-tot-5-mentaliteit zouden promoten, denk ik. ‘Je hebt een 9-tot-5-mentaliteit’ als standaardtekst in een vacature. Oh, en: dat is een vereiste. Ik denk dat het een hoop stress, frustratie, scheve blikken en uit balans geraakte werkprivé-weegschalen zou schelen. Geen collega die je een sneer toespeelt omdat je om 5 over 5 je jas “al” aanhebt en je daarmee een ‘fijne middag’ wenst, geen manager die zich afvraagt in hoeverre je je werk ‘nog wel leuk vindt’ omdat je niet dag-in-dag-uit langer blijft zitten en geen werkgever die zich alleen nog maar bezighoudt met burn-outs en compensatie voor extra gewerkte uren. Lekker overzichtelijk. Wordt het werk dat verzet moet worden tenminste ook allemaal lekker tijdens dezelfde uren verzet in plaats van iemand die je om 11 uur ’s avonds mailt en ’s ochtends bij aankomst op kantoor verwacht dat ‘ie al een reactie heeft gehad. En hey, weet je hóeveel tijd je dan overhoudt voor alle ándere belangrijke dingen in het leven? Niet alleen omdat je ook écht meer tijd hebt, maar ook omdat je er legitiem en schaamteloos van mág, en daardoor kunt, genieten? Zeeën. Zeeën van tijd.

      “Disclaimer”: Ja, ik weet dat dit niet voor alle functies geldt. En ja, ik weet dat er ook mensen zijn met andere roosters qua tijden. En nog een keer ja, ik zal ook echt nog wel een keer overwerken. Maar: het gaat om het idee mensen. Onze algehele mentaliteit, onze instelling. Daar kunnen we best iets aan doen.