Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Flexplekken

flexplekken

#kantoorclichés door Jessi Gruszka

flexplekken

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik vind flexplekken dus helemaal niet zo flex. Ik mag dan wel een hip en happening millennial zijn (of ja, in dat hokje word ik geduwd), maar ik vind flexplekken volgens het flexwerken -of HNW (Het Nieuwe Werken) of plaats- en tijdsonafhankelijk werken, hoe je het ook noemen wilt- echt één van de slechtste ideeën van de 21e eeuw. Nee, geef mij maar gewoon mijn vertrouwde eigen bureautje op de juiste hoogte inclusief kladblokken, gekleurde post-its, een breed scala aan pennen, eigen theezakjes, versieringen en met ergonomisch afgestelde bureaustoel.

Gewoon lekker ergens gaan zitten werken

Gelukkig beperkt het gebruik van flexplekken zich bij ons op kantoor vooralsnog tot af en toe aan een andere bureau op een andere plek werken en zo op z’n tijd eens thuiswerken als dat nodig is. Als ik naar mezelf kijk in ieder geval. Maar ik weet dat er kantoren zijn waar het anders werkt. Waar niemand een eigen plek heeft. Bijna niemand dan, met uitzondering van de directie ofzo. Waar je ’s ochtends binnenkomt en ‘gewoon lekker ergens je laptop aansluit en gaat zitten werken’. Niet dus.

Handdoekje leggen

Ik zie het als een soort vakantie in een druk toeristisch hotel. Je weet dat er precies genoeg bedjes zijn voor iedereen die er verblijft, maar er zijn natuurlijk altijd de strategisch perfect geplaatste bedjes – dicht bij het zwembad, zonder de spetters van bommetjes makende kinders op te vangen, mét een openklapbare parasol, een tafeltje tussen de twee bedjes in en dicht bij de bar. Als je écht van je vakantie wil genieten, moet je zorgen dat je deze bedjes weet te bemachtigen. Gevolg? Handoekje leggen. Hotelgasten zetten hun wekker om 07:00 uur om hun handdoekje alvast op de gewilde plekken te plaatsen, zodat ze, als ze om 10:00 uur uitgeslapen en volgevreten met ontbijt, bij het zwembad verschijnen de blits kunnen maken en heerlijk kunnen genieten van ‘het beste plekje’. Met een beetje geluk doen de buren van gisteren dat ook, dan hebben ze in ieder geval die schreeuwende Russen niet naast zich.

Iedereen heeft al een plekje bemachtigd en jij hebt het laatste plekje tussen die zweetoksel van ICT en die kletskous van marketing. Dat wordt een lange dag…

Die trut van administratie

Zo zie ik het ook voor me in de hippe kantoortuinen van nu (ja, kantoortuinen zijn terug). Je wil eigenlijk wat later beginnen vandaag, maar je weet dat het geen optie is, want dan heeft die trut van administratie weer het beste plekje bemachtigd. Samen met haar collega’s trouwens. Flexwerken doe je tenslotte ‘en groupe’, niet dan? Of: iedereen heeft al een plekje bemachtigd en jij hebt het laatste plekje tussen die zweetoksel van ICT en die kletskous van marketing. Dat wordt een lange dag…

Ik wilde wel bellen maar het geluid deed het niet

Om nog maar niet te spreken over de techniek. Want hoewel we hier op kantoor misschien dan (nog) niet zo hip en happening zijn met HNW-approved kantoortuinen zonder vaste plekken enzo (thank god), werken we wel ooit op een andere plek. Waar ik dan vervolgens het geluid van de telefoon met geen mogelijkheid aan de praat krijg waardoor ik de gehele dag telefonisch onbereikbaar ben of mijn privételefoon moet gebruiken. Of waar mijn laptop überhaupt niet aangesloten kan worden en ik dus vervolgens, totaal ergonomisch onverantwoord, met gekromde rug naar een klein scherm zit te turen. En als ik dan besluit een leeg bureau te bezetten met wél een vaste computer zitten daar vervolgens de programma’s niet op die ik nodig heb en heb ik een beheerderswachtwoord nodig om ze te installeren. Hetzelfde geldt als ik thuiswerk trouwens. Niet ideaal, behalve als ik echt maar één scherm nodig heb misschien.

Verstoppertje spelen

Gelukkig kan ik dan de volgende dag weer lekker achter mijn fijne eigen bureautje kruipen. Noem me ouderwets, maar dat opgezette kogelvisje op mijn bureau, die pluizige flamingo-pen, Dutch Blend thee en een reep chocolade voor je weet maar nooit geven mij nét dat beetje extra werkgeluk. En hoe fijn is het als je telefoon gewoon werkt als je een collega moet bellen met een vraag? Of beter nog: het gewoon kunt vragen omdat je ernaast of tegenover zit. Ja, natuurlijk kan ik ook opstaan en erheen lopen. Doe ik ook. Maar dat wordt toch een stuk lastiger als je in een moderne kantoortuin met flexplekken zit en geen idee hebt waar je collega überhaupt een plekje heeft weten te bemachtigen vanmorgen…