Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Klokkijken

klokkijken

#kantoorclichés door Jessi Gruszka

Ik wil niet weten hoeveel minuten, nee uren of misschien zelfs wel dagen, ik in totaal in mijn werkende leven heb zitten wachten op collega’s. Collega’s die hun eigen tijd duidelijk belangrijker vinden dan de mijne. Die nog even een mailtje af willen maken, hun belletje gezellig willen afsluiten of gewoonweg de tijd niet in de gaten houden. Misschien hebben ze wel nooit leren klokkijken op de basisschool. Ik betwijfel het, maar het zou een hoop verklaren.

Afspraak is afspraak

Correct me if I’m wrong, maar afspraken met collega’s plan je in omdat je iets met elkaar wil bespreken en omdat je daar tijd voor wil blokken. Omdat iets niet ‘even tussendoor’ kan of omdat die collega nu eenmaal niet binnen handbereik zit en het dus handiger is om op een afgesproken moment samen te gaan zitten. De meeste afspraken worden vooraf gepland. Een maand, een week of misschien een dag van tevoren. In ieder geval met voldoende tijd tussen het moment van plannen en de afspraak zelf zodat je je kunt voorbereiden.

Diezelfde afspraak staat dan dus al een tijdje in je agenda. Een agenda waar je, als ik naar mezelf kijk, dagelijks even in kijkt. ‘Wat staat er op de planning voor vandaag?’ -of- ‘Hoe ziet mijn dag er morgen uit?’ Stukje timemanagement. Weten hoe laat je uiterlijk op kantoor moet zijn, weten hoeveel tijd je over hebt voor de andere taken op je to do list en: zodat je je afspraken niet over het hoofd ziet en ze dus niet vergeet. Toch begin ik me af te vragen of ik de enige ben die dat doet.

Ik wil niet zeggen dat tijd geld is, maar kostbaar is het zeker wel. Iedereen heeft het druk, en newsflash: jij bent niet de enige. Op het moment dat je dus te laat komt voor je afspraak met mij, of een ander, geeft dat een signaal af.

Is jouw tijd belangrijker dan de mijne?

Als ik een afspraak heb, houd ik hier rekening mee. Als het bijna tijd is om naar mijn afspraak te gaan, ga ik niet nog even diegene op mijn lijstje bellen ‘die ik al een hele tijd terug moest bellen’. Ik ga ook niet beginnen met een nieuwe to do op mijn zorgvuldig samengestelde lijst. Of ik doe er een die maar weinig tijd van me vergt. Zo weinig dat ik het nog red om ‘m te voldoen voordat ik mijn collega op moet gaan zoeken voor onze geplande afspraak. Ik vertrek ruimschoots op tijd naar de ruimte waar onze afspraak plaatsvindt en zorg dat ik al een theetje heb gehaald op de weg ernaartoe. Ik wil niet zeggen dat tijd geld is, maar kostbaar is het zeker wel. Iedereen heeft het druk, en newsflash: jij bent niet de enige. Op het moment dat je dus te laat komt voor je afspraak met mij, of een ander, geeft dat een signaal af. Een signaal van ‘ik heb het ongelofelijk druk en sorry, sorry, maar heb net nog even tijd weten te maken voor je’. Wat vreemd is, want de afspraak stond tenslotte al in de agenda en dus heb je er in je (drukke) planning rekening mee kunnen houden. Of een signaal van ‘mijn tijd is belangrijker dan de jouwe’. Dat is de ergste. Iedereens tijd is tenslotte even belangrijk. Welke functie je ook bekleedt.

Lees ook: Een ochtend zonder gemopper, gemekker, gezanik en gezeur

Leren klokkijken

En hey, ik snap het hoor. Constant op de klok kijken is niet fijn. En: time flies when you’re having fun natuurlijk. En dat heb je, op je werk. Maar te laat komen geeft gewoon geen lekker signaal af aan je collega. Dat geldt evengoed als je twee aansluitende afspraken hebt. Je horloge steeds stiekem tussendoor checken om de tijd in de gaten te houden, ziet er niet echt geïnteresseerd uit, maar te laat komen voor de afspraak die volgt op de huidige dus ook niet. Maar, bekijk het van de positieve kant: misschien heeft de collega van je eerste afspraak ook wel een opvolgende afspraak en is hij of zij alleen maar blij als jij, al klokkijkend, de afspraak op tijd afrondt. Waarschijnlijk wordt de afspraak dan ook een stuk nuttiger ingevuld. Win-win. Scheelt een hoop stress, ‘sorry, sorry, sorry’ verontschuldigingen, irritaties van je collega’s en afgeraffelde afspraken omdat je nu toch écht door moet. En heel eerlijk: was dat ene mailtje versturen of dat snelle belletje plegen nu écht nog nodig voordat je naar je afspraak ging? Was het niet fijner geweest als je deze stressloos ná je netjes op tijd afgeronde afspraak van je to do lijstje af had kunnen strepen? En was het niet fijner geweest als je de prietpraat over had geslagen en meteen tot de kern gekomen was in je eerste afspraak? Had je met goed fatsoen, niet stiekem, op je klok kunnen kijken en op tijd op je volgende afspraak kunnen komen.

En heb je geen horloge? Of hangt er geen klok in de ruimte? No excuses, je telefoon kan je ook heel goed vertellen hoe laat het is. Tijd voor het volgende!