Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Koekje erbij? Of is dat te duur…

koekje
Marthe Walter

Vriendin Wahida heeft een nieuwe baan. De nieuwe arbeidsrelatie lijkt op het eerste oog aan al haar werkwensen te voldoen: dicht bij huis, dikke leaseauto en een leuk jong team om mee samen te werken. Na haar eerste werkweek lijkt de roze werk wolk echter al snel te vervagen… Op een woensdag krijg ik van haar een boos belletje. Ze zit in haar auto op de parkeerplaats en is in alle staten.

Wahida is niet in Nederland geboren. Daar is met haar zachte G en Brabantse gastvrijheid niets van te merken. Ze is ontzettend Westers en tegelijkertijd houdt ze haar eigen cultuur dicht bij haar hart. Waar je in een Hollands gezin rond de klok van zes naar huis wordt gestuurd omdat ‘we net aan tafel gaan’ zet Wahida er gewoon een bordje bij. In haar cultuur is delen heel belangrijk en vooral heel natuurlijk. Wat van haar is, is van iedereen en wat ze heeft, dat deelt ze.

Een kernwaardenclash die zo heftig botst kan enkel garantie zijn voor een frustrerende arbeidsrelatie. Tradities die zo diep in de organisatie zitten zullen niet van de een op de andere dag veranderen.

Cappuccino voor de klanten

Wahida maakt op woensdag een cappuccino. Niet enkel voor zichzelf, maar ook voor haar collega’s. Ze pakt wat koekjes uit de schaal op tafel en zorgt ervoor dat iedereen in de vergadering voorzien is van een dosis cafeïne en een koekje. Niet veel later wordt ze door haar manager apart genomen. “Leuk dat je voor iedereen cappuccino maakt, maar dat is eigenlijk niet de bedoeling…”, deelt haar manager haar mee. Als Wahida haar wenkbrauw optrekt vult hij aan: “Melk is een grote kostenpost dus cappuccino is alleen voor onze klanten en de koekjes eigenlijk ook. Je mag best, als het echt niet anders kan, eens in de twee weken een cappuccino maken voor jezelf, maar het management heeft het liefste dat je zwarte koffie drinkt.”

Koekje erbij?

Wahida, die zelf altijd alles deelt, kan haar oren niet geloven. Ze laat merken dat ze verbaasd is en biedt met enige tegenzin haar excuses aan voor het uitdelen van koffie en koekjes. In haar pauze luncht ze niet met haar collega’s, maar trekt ze zich terug in haar auto om met mij te bellen. “Ik zou het liefst naar de supermarkt gaan om liters melk en kilo’s koek te kopen, om het vervolgens op de lunchtafel te dumpen en te zeggen: ik trakteer!”, roept ze uit. Hoe aandoenlijk het idee ook is, we weten beiden dat dit geen langdurige oplossing voor het probleem is.

Kernwaarden clash

Delen is een van de kernwaarden van Wahida. Het is een van de dingen die haar maakt wie ze is. Haar nieuwe werkgever houdt er overduidelijk hele andere kernwaarden op na. Een kernwaardenclash die zo heftig botst kan enkel garantie zijn voor een frustrerende arbeidsrelatie. Tradities die zo diep in de organisatie zitten zullen niet van de een op de andere dag veranderen. Wahida besluit dan ook snel dat ze de ware niet heeft gevonden en is vanaf heden op zoek naar een arbeidsrelatie waar zij en haar kernwaarden helemaal op hun plek zijn én waar ze zonder schuldgevoel een kopje koffie kan zetten voor zichzelf en haar collega’s!

Marthe Walter