Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Kwetsbaarheid kost tijd

kwetsbaar
Marthe Walter

Bloot. Mijn eerste associatie dat ik krijg met het thema van deze maand is: de sauna. Ik weet nog goed dat ik mijn vriendje Ties voor het eerst meenam naar de sauna. Dat was voor hem, als ‘sauna-maagd’, een beetje, oké een beetje behoorlijk, uit zijn comfortzone. Maar, dat mocht de pret voor mij niet drukken. Ik beloofde hem dat het een relaxte dag met een ontspannen sfeer zou worden.

Zelf ging ik al jaren naar de sauna, om een dagje te ontspannen en om de spreekwoordelijke batterij weer op te laden. Het was voor mij de normaalste zaak van de wereld geworden. Voor Ties dus niet. Als ik bij binnenkomst zonder gêne mijn badjas uitdoe en aanstalten maak om naar de eerste sauna te lopen hoor ik paniekerig gemompel achter me. Ties is duidelijk niet op zijn gemak.

Ik besluit dat ik een ander niet wil opleggen hoe, wanneer, en in hoeverre hij of zij zichzelf blootgeeft. Ik kan iemand immers niet forceren om zich op zijn of haar gemak te voelen.

In vol ornaat

“Ik wist wel dat er naakte mensen zouden zijn, maar ik dacht dat het een beetje langzaam opgebouwd zou worden of zo…”, aldus Ties. De sauna-maagd. Hij was kennelijk in de veronderstelling dat er een opbouw in zou zitten, in naar de sauna gaan. Dat er eerst enkele naakte ledematen gepresenteerd zouden worden voordat hij massaal al zijn mede-saunagangers in vol ornaat zou aanschouwen. En wij hem.

Voor een grote groep onbekenden

Ik sta op het punt om met mijn ogen te rollen en mijn preek in te starten waarin ik hem vertel dat hij zich niet zo aan moet stellen. Dan herinner ik me ineens mijn eerste keer in de sauna. Ook bij mij bekroop me bij binnenkomst een vergelijkbaar ongemakkelijk gevoel. Een gevoel van kwetsbaarheid. Écht naakt zeg maar. Want tja, je staat nu eenmaal niet elke dag in je adamskostuum (of Eva in mijn geval) voor een grote groep onbekende mensen.

Geef je bloot

Ties besluit bij deze eerste ronde zijn badjas nog even aan te houden. En ik besluit dat ik een ander niet wil opleggen hoe, wanneer, en in hoeverre hij of zij zichzelf blootgeeft. Ik kan Ties immers niet forceren om zich op zijn gemak te voelen. Dat werkt, want na een tijdje besluit Ties zelf, op zijn eigen tempo, dat hij zonder badjas door de sauna durft te lopen. Kwetsbaarheid kost blijkbaar tijd. Of dat nu in de sauna, op een feestje of zelfs op de werkvloer is. Geef het, of hem of haar, tijd.

Marthe Walter
Tags: bloot