Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Monkey see, monkey do: is het op jouw werk tijd voor nieuwe tradities?

monkey see monkey do
Marthe Walter

Een blauwe maandag werkte ik bij een groot Amerikaans bedrijf. Je kunt het niet terugvinden op mijn LinkedIn, want ik heb het er precies twee weken uitgehouden. Ik ben er nog net niet gillend weggegaan, maar het had niet veel gescheeld.

Op mijn eerste werkdag wist niemand dat ik kwam, dat was kennelijk niet helder gecommuniceerd. Ik word verzocht om mijn eigen laptop en telefoon te bestellen. Niet via Bol.com maar door middel van een telefoontje met mijn eigen toestel naar India, waar de ICT-afdeling van mijn nieuwe werkgever is geoutsourced.

Het bedrijf is verdeeld over twee torens met een wandelafstand van vijf minuten. Je krijgt toegang tot beide gebouwen door middel van een vingerafdruk die bij de ingang wordt gescand. Afdeling Fingerprints is zo druk dat het anderhalve week duurt tot ik toegang krijg tot de organisatie. Regelmatig sta ik bij de ingang te wachten, in de hoop dat er een collega met de juiste vingerafdruk zich meldt en me mee naar binnen neemt.

Er wordt me zelfs verteld dat je niet met meer dan twee kopjes koffie per persoon mag lopen, in verband met knoei-incidenten uit het verleden. Ik vraag me regelmatig af of ik niet in Toren A of B, maar in het tv-programma van Toren C beland ben.

Monkey see, monkey do

Mijn eerste werkweek doet me denken aan het experiment van de aapjes en de ladder. Een groep wetenschappers plaatst vijf aapjes in een kooi. In de kooi hangt een banaan aan een touwtje met daaronder een ladder om de banaan te bereiken. Elke keer als een aap probeert om de banaan te bemachtigen, worden de overige apen natgespoten door de wetenschappers. Na een tijdje snappen de apen dat er een koude douche komt elke keer dat een groepsgenootje de ladder op klimt en als reactie daarop trekt de groep de stoere aap van de ladder af. Na een tijdje is het een ongesproken regel: blijf van de banaan af!

Dan wordt er een aap in de groep vervangen door een nieuwe aap, die de memo over de koude douche niet heeft gekregen. Als hij probeert het fruit te pakken wordt hij met man en macht van de ladder getrokken. Ook deze aap snapt na een tijdje dat de banaan off limits is. Uiteindelijk worden alle apen in de kooi vervangen en heeft geen enkele aap daadwerkelijk de koude douche meegemaakt. Desondanks is het gedrag in de groep hetzelfde: de banaan blijft buiten bereik en dat is eigenlijk heel normaal.

Toren A, B of C?

Tijdens de rondleiding op mijn eerste werkdag wordt me verteld dat de koffie in Toren B beter is dan in Toren A. Medewerkers van Toren A wandelen elke dag naar Toren B voor hun dagelijkse dosis cafeïne. Het lijkt de gewoonste zaak van de wereld. Er wordt me zelfs verteld dat je niet met meer dan twee kopjes koffie per persoon mag lopen, in verband met knoei-incidenten uit het verleden.

Ik vraag me regelmatig af of ik niet in Toren A of B, maar in het tv-programma van Toren C beland ben. Ik stel vragen over de mogelijkheid van een fatsoenlijk koffiezetapparaat in Toren A en over het verlies van tijd en productiviteit door de dagelijkse wandeling, maar mijn mening lijkt er niet toe te doen. “Zo doen we het hier al heel lang, en naar ideeën of input van de medewerkers wordt eigenlijk niet geluisterd.”

Tijd voor nieuwe tradities

Op dag drie vertel ik mijn manager dat ik niet denk dat er een match is. Toch besluit ik het nog een kans te geven. Na anderhalve week heb ik eindelijk mijn eigen digitale vingerafdruk. Maar… Na twee weken is duidelijk dat ik écht niet in Toren C zit en dat dit bedrijf écht niet bij me past. Ik neem ontslag. Mijn manager vindt het jammer en probeert me in de organisatie te houden met andere functies en betere voorwaarden. Het nieuwe aanbod is tijdelijk aantrekkelijk, tot ik me bedenk dat ik mezelf alsnog in dezelfde kooi zou bevinden. Mijn besluit staat vast en ik lever mijn ontslagbrief in. Ik heb nog steeds geen laptop ontvangen, dus ik hoef naast mijn ontslagbrief niets terug te geven. Of nou ja, niets… Ik geef mijn goedbedoelde advies aan de organisatie: het is hoog tijd voor nieuwe tradities!

Bron: YouTube

Marthe Walter