Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

‘Niks’ als carrièreperspectief

carrière
Marleen Ceelen

Het is een zomers verjaardagsfeestje bij goede vrienden in de tuin. We drinken een borrel terwijl de kinderen over het grasveld rennen. We kletsen met de andere gasten over vakanties en de school van de kinderen als het gesprek opeens over werk gaat. “Wat voor werk doe jij eigenlijk?” is de vraag. “Niks” is mijn antwoord.

Dit is denkbeeldig, maar soms lijkt het me heerlijk om op deze vraag ‘niks’ te kunnen antwoorden. Na de geboorte van onze tweede dochter ben ik bijna een jaar thuis geweest. In de functie die ik destijds had, voelde ik me al een tijdje niet meer op mijn plek. Tijdens mijn zwangerschapsverlof heb ik de knoop doorgehakt en ontslag genomen. Een heerlijk gevoel, want even waren er geen verplichtingen buiten ons gezin om.

Onze kinderen gaan sinds kort alle drie naar de basisschool en dat betekent dat ik ruimte krijg meer uren te gaan werken. Betekent het feit dat ik deze ruimte krijg ook dat ik hem wil gebruiken en inzetten om meer te gaan werken?

Na ruim een half jaar begon het toch te kriebelen. Ik hield mijn ogen en oren open en ging voorzichtig op zoek naar een nieuwe werkuitdaging. Niet omdat het financieel noodzakelijk was. Niet omdat ik dat van mezelf verwachtte. En al helemaal niet omdat (bijna) alle moeders in mijn omgeving ‘gewoon’ bleven werken. Nee, omdat ik zin had om weer aan de slag te gaan. Wat ik heel helder voor ogen had, was dat mijn toekomstige werkwereld er anders uit zou moeten zien dan voor het moment dat ik moeder werd. Maar hoe? Ik wist het niet en weet het eigenlijk nog steeds niet.

Altijd een opgejaagd gevoel

De afgelopen drie jaar als zzp-er kon ik mijn tijd heel goed zelf indelen en dat beviel prima. Als ik lees dat uit onderzoeken blijkt dat veel vrouwen altijd een opgejaagd gevoel hebben door ‘alle ballen die ze in de lucht moeten houden’ dan herken ik mezelf daar niet in. Dat wil ik graag zo houden. Laatst vertelde een vriend dat hij tijdens een nascholing de vraag kreeg wat de beste beslissing was van het afgelopen jaar. De collega naast hem antwoordde: “De beslissing dat mijn vrouw is gestopt met werken.” Ook dit had alles te maken met dat opgejaagde gevoel in het gezin dat hij en zijn vrouw door deze keuze niet meer hadden. Het zette mij aan het denken. Opnieuw sta ik namelijk voor een belangrijke keuze. Onze kinderen gaan sinds kort alle drie naar de basisschool en dat betekent dat ik ruimte krijg meer uren te gaan werken. Betekent het feit dat ik deze ruimte krijg ook dat ik hem wil gebruiken en inzetten om meer te gaan werken? Aan de ene kant sta ik te springen en denk ik ‘ja’. Aan de andere kant heb ik twijfels. Het is een soort voortdurende keuzestress. Wat is de juiste keuze en hoe maak ik die?

Een ambitieuze carrièrehuisvrouw

Als moeder voelt het alsof je constant in een spagaat zit. Kies ik voor veel werken, voor werk en ook thuis of voor thuis en een beetje werk? Of, kies ik alléén voor thuis? Kies ik ervoor huisvrouw te zijn, fulltime? Mocht mijn keuze daar uiteindelijk op vallen dan vind ik carrièrehuisvrouw (dat Workerbee-collega Mariëlle introduceerde) een prachtig woord. Het geeft aan dat je talenten hebt en ambitieus bent, maar dat je je kwaliteiten in deze fase van je leven liever thuis inzet. De werkwereld kan wel even wachten en mag op een later moment profiteren van jouw kwaliteiten. Bovendien, carrièrehuisvrouw staat op LinkedIn toch net iets interessanter dan ‘niks’. Ook niet geheel onbelangrijk!

Marleen Ceelen
Tags: niks