Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

No stress: stoppen met stressen doe je zo!

stress
Marthe Walter

Het is donderdagmiddag. Mijn vriend en ik zijn zo’n 20 minuten geleden geland op een tropisch eiland. We zijn een weekje weg om te ontsnappen aan de koude januarimaand in Nederland, om wat vitamine D op te nemen en om te vieren dat ik mijn allereerste manuscript heb ingeleverd. Het is, sinds ik eigen baas ben, mijn eerste vakantie zonder laptop. Een vakantie met een duidelijk doel: ontspannen!

De ontspanning lijkt echter al snel van korte duur. Wachtend bij de bagageband ontvang ik een mail met het verzoek binnen drie dagen een reactie te geven op het vernieuwde manuscript. Een Word-document met opmerkingen. Een document dat ik met mijn iPhone, waarop ik de mail ontvang, niet kan openen. Terwijl mijn vriend in zijn beste Spaans het afhalen van de huurauto voor zijn rekening neemt, voelt het voor mij al snel alsof ik in de ochtend met haast van huis ben gegaan en nu in pyjama, zonder make-up, in de supermarkt sta en er bij de kassa achter kom dat ik mijn portemonnee ben vergeten.

Je bent zo gestrest als je jezelf toestaat. Niet de situatie, maar je gevecht met de situatie is wat je stress oplevert.

Spijtstress

Ik krijg acuut last van spijtstress. Spijt dat ik mijn liefste laptop in Nederland achterliet en stress van de gedachte dat dit wellicht een dom besluit was. Ik stuur een voicebericht naar een vriendin met de vraag of ik haar het bestand kan sturen, zij het kan openen, een filmpje kan maken van de correcties (of een bericht in kan spreken met de correcties) en dat ik dan op basis daarvan… Stop! Ik kijk op in de bruine en bezorgde ogen van mijn geliefde. Het is mijn lief, die inmiddels de huurauto regelde, onze spullen achterin zette en de navigatie instelde op de eerste bestemming. Oh ja, vakantie! Mijn vriend vraagt zich hardop af: “Ben je hier of ben je in Nederland gebleven?”

Scenariostress

Ik begrijp dat mijn paniek wat ondertiteling nodig heeft. Ik geef een warrig verslag van mijn eerste uur in dit tropische paradijs, de ontwenningsverschijnselen van het missen van mijn laptop en alle bedachte rampscenario’s na het ontvangen van dé mail en sluit af met een concrete conclusie: “…dus nu ben ik heel erg gestrest!” Mijn vriend, de rustheid zelve, is het er niet mee eens. “Je ervaart stress over de scenario’s die je jezelf vertelt. Je wilde niet werken op vakantie, maar moet nu een uitzondering maken. Je bent bang dat je laptop vergeten een fatale fout is en je maakt je zorgen over de deadline van jouw reactie op de mail.” Ik knik bevestigend.

No stress

“Jouw laptop is in Nederland en ik kan je één ding vertellen: we gaan niet terug om hem op te halen. De wereld vergaat niet als je, tegen je voornemens in, toch een uurtje aan het werk gaat. En als we zometeen in het appartement zijn kun je gewoon op mijn telefoon (met Word) het bestand bekijken en reageren. Je bent zo gestrest als je jezelf toestaat. Niet de situatie, maar je gevecht met de situatie is wat je stress oplevert.” Ik geef me over aan de nieuwe situatie en verwijder de paniekerige voicememo naar mijn vriendin. Ik neem de tijd om mijn stress overboord te gooien en de editor terug te mailen. Als ik op ‘verzenden’ klik, voel ik dat ik ook mijn brein toestemming geef om op vakantie te gaan. Het heeft even geduurd, maar ik geef me over aan de ontspanning en daarmee is er nergens nog stress te bekennen!

Marthe Walter
Tags: stress