Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Ode aan de papadag?

papadag
Lieke Jansen

Hulde aan alle papa’s met een papadag! Een “papadag”… Wie heeft dat ooit bedacht?! Het is in ieder geval een begrip geworden, want als ik papadag intyp op Google, dan is er serieus een hele Wikipedia-pagina aan gewijd. Maar, zoals verwacht, levert ‘mamadag’ (helaas) niets op. Waarom is dat eigenlijk? En sinds wanneer bestaan er dagen speciaal voor papa’s?

Vandaag is het jouw dag!

Dat je op het moment dat je papa en mama wordt een dag in het jaar Moederdag en Vaderdag viert is tot daaraan toe, maar iedere week een dag die in het teken staan van papa? Ik weet het niet. Je bent toch gewoon iedere dag papa vanaf het moment dat je kind ter wereld komt? Het fenomeen lijkt in het leven geroepen te zijn om aan te geven dat in deze moderne maatschappij vaders ook het recht hebben om een dag in de week voor hun kroost te zorgen.

Vroeger en nu

Toen ik zelf klein was werkte mijn vader “gewoon” fulltime en mijn moeder parttime. Toen bestond de papadag nog niet. Maar die traditionele rolverdeling, waar de moeder thuis vrijwel alle taken op zich neemt, is in veel huishoudens verleden tijd. Papa’s hebben een prominentere rol gekregen. En dat vind ik mooi om te zien. Het geeft mij als moeder, maar ook gewoon als vrouw en collega evenveel mogelijkheden om carrière te maken als mijn mannelijke wederhelft. Want hoewel ik -natuurlijk met stip op 1- leef voor mijn gezin, leef ik ook nog altijd een beetje voor mezelf.

Ik stel wel voor dat we alsjeblieft vanaf nu het fenomeen ‘papadag’ officieel vernietigen, want die wekelijkse “veren” in z’n kont zijn volgens mij niet nodig.

Lees ook: Hardwerkende mama’s; respect!

Quality time

Toen onze oudste werd geboren zijn we beiden 4 dagen gaan werken. Daarmee zijn we, volgens mij, best een ‘modern’ huishouden, waarin de man-vrouw verdeling goed geregeld is naar mijn idee. Ik vind het dan ook prachtig om te zien dat hij op deze manier zo betrokken is bij de opvoeding van onze kinderen. Woensdag is het “zijn” dag. Onze zoon van 4 gaat dan naar school, weggebracht en opgehaald door papa, en onze dochter van 2 heeft ‘s ochtends volop quality time met papa. Het is eigenlijk een luxe die tijd heet en die we ons kunnen én willen veroorloven. Tijd is nu eenmaal schaars en moet je tegenwoordig kopen. En als man krijg je voor die dag dan tegenwoordig blijkbaar de titel ‘papadag’.

Je krijgt er zoveel voor terug

Even voor alle helderheid: ik gun mijn vriend deze vrije dag met de kinderen van harte. Dat geldt trouwens voor alle vaders die het werk (even) op een gedeelde eerste plaats zetten met thuis zodra er kinderen komen. Ze verdienen tijdelijk misschien wat minder, maar krijgen er zoveel voor terug. En de kinderen zien een vader die gedurende de hele dag alle aandacht voor ze heeft, met ze speelt, lacht, zingt en voor ze zorgt. Net als mama op “haar” dag met de kinderen. Daar kan toch geen euro tegenop?

Maar ik stel wel voor dat we alsjeblieft vanaf nu het fenomeen ‘papadag’ officieel vernietigen, want die wekelijkse “veren” in z’n kont zijn volgens mij niet nodig. Laten we het vooral ‘gewoon’ maken, in plaats van bijzonder. Dus zullen we vanaf nu gewoon weer de slingers ophangen zodra hij een jaartje ouder wordt of Vaderdag viert? Het leven is een feestje, maar laten we niet overdrijven.

Lieke Jansen
Tags: cliches