Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Opgeven is voor ‘watjes’

doorzetter
Marleen Ceelen

Ik ben een doorzetter. Als ik een doel heb wil ik dat realiseren. Niet alleen als alles soepel loopt, maar ook bij kritiek of tegenslagen. Jaren geleden was dit anders. Mijn doorzettingsvermogen was een competentie die ik kon -en van mezelf móést- ontwikkelen.

Jong geleerd is oud gedaan

Had ik met meer doorzettingsvermogen op de middelbare school ook de overstap van vwo naar havo gemaakt? Had ik dan tóch voor die ene fantastische stageplaats aan de andere kant van Nederland gekozen? Had ik met doorzetten mijn leidinggevende ervan kunnen overtuigen dat er een corporate magazine móést komen? Dit soort vragen spelen geregeld door mijn hoofd. Het oer-Hollandse spreekwoord ‘jong geleerd is oud gedaan’ is óh zo waar. En hoewel niet jong geleerd, doe ik het nu toch maar mooi, dat doorzetten.

Ik ben blij als ik merk hoeveel het me oplevert. Neem als voorbeeld het schrijven, illustreren en zelf uitgeven van een kinderboek. Jaren geleden was ik waarschijnlijk afgehaakt in het woud van uitgevers, drukkerijen en boekhandelaren. Nu kan ik trots vertellen dat het me is gelukt. Ondanks kritiek en tegenslagen. Dat je voor succes hard moet werken is een les die ik ook onze kinderen probeer te leren. Zodat ze daar later in hun (werk)leven profijt van hebben.

Natuurlijk, ook ik vind mijn eigen kinderen de liefste, mooiste en meest bijzondere van allemaal. Maar, ik prijs mijn kinderen niet continu de hemel in met complimenten. Ze leren juist zoveel van een kritisch geluid.

Kinderen worden vaak overladen met complimenten. Alles is even ‘fantastisch’. Dat aan al deze complimenten ook een keerzijde zit, realiseren veel ouders zich niet. Natuurlijk, ook ik vind mijn eigen kinderen de liefste, mooiste en meest bijzondere van allemaal. Maar, ik prijs mijn kinderen niet continu de hemel in met complimenten. Ze leren juist zoveel van een kritisch geluid.

Lees ook: Ja maar… Waarom dromen makkelijker is dan ze realiseren

Niet alles is fantastisch

En -in tegenstelling tot veel andere ouders- vind ik het niet erg als iemand anders kritisch is tegen mijn kinderen. Zoals laatst de zwemjuf. De zwemles van onze jongste was net vijf minuten bezig. Samen met de andere ouders zat ik in de te warme wachtruimte. Het was muisstil. Tot de luide stem van de zwemjuf de stilte abrupt verstoorde. Gevolgd door een huilend kind. Iedereen keek op, richting de gesloten deur van het zwembad. Een vader richtte zijn blik naar mij en zei: “Dat is die van jou, of niet?”. “Ja klopt”, was mijn antwoord en ik las verder in mijn boek. Ik voelde dat nu álle ouders mijn richting op keken. Alsof ze nog een reactie van me verwachtten. ‘Je kind huilt omdat de zwemjuf zo streng is, hoe kun je daar zo rustig bij blijven.’ Ik hoorde het ze bijna denken. “Het komt wel goed hoor”, voegde ik dus toe. Even later was het inderdaad weer muisstil.

Het was voor mij een bevestiging dat veel ouders bang zijn voor een kritische blik richting hun kinderen. Waarom ik daar niet bang voor ben? Ik ken de zwemjuf langer dan vandaag en weet dat ze ook heel goed is in het geven van complimenten op het goede moment. Ik denk dat mijn zoon zojuist veel geleerd heeft van de strenge -maar oh zo goed bedoelde- woorden van de zwemjuf. Hem kennende heeft hij daarna hard gewerkt om het wel te laten lukken. Met succes, hoop ik stiekem.

Als ik na een half uurtje mijn zoon stralend naar buiten zie lopen met een te grote handdoek om zich heen geslagen, weet ik dat hij succes had. “Mama, ik heb vandaag geleerd om op mijn rug te drijven”, zegt hij trots. Ook ik ben trots. Op hem. Hij is hard op weg een échte doorzetter te worden!

Marleen Ceelen
Tags: kritiek