Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Ridderkok of toch liever vlogger?

beroep
Saskia van den Dungen

Als kind wist ik precies wat ik later wilde worden. Zonder na te denken over studie, salaris, doorgroeimogelijkheden of verwachtingen van anderen: mijn keuze was gebaseerd op gevoel. Piloot, schrijfster, tandarts of zangeres? Nee. Later werd ik groenteboer.

Ik kon me niks leukers bedenken dan dag in dag uit in de winkel staan, mensen helpen bij het afwegen van de sperzieboontjes en manden met sla en verse spinazie uitstallen. De geur van de groenteboer waar ik regelmatig een boodschapje deed voor mijn moeder kan ik me nog steeds levendig herinneren. Ik voelde me daar helemaal thuis. Toegegeven, mijn scope was klein, evenals mijn ambitie, maar toch. Dat gelukzalige gevoel van iets zeker weten, kan ik me nog goed herinneren.

Schatje, ook al word je putjesschepper, het maakt ons niet uit, zolang je maar gelukkig bent.’ Ik wist niet wat een putjesschepper was, maar ik begreep wat ze bedoelden.

Ook al word je putjesschepper

Zoals vaak met dromen liep de werkelijkheid anders. En dat is in dit geval maar goed ook, aangezien het beroep van groenteboer inmiddels nauwelijks nog bestaat. Met een zijstapje naar stewardess, veranderde mijn gedroomde beroep in een vurige wens om arts te worden. En dan heel specifiek: kinderarts. Ik ging naar voorlichtingsdagen, koos het juiste vakkenpakket en deed mijn stinkende best om goede cijfers te halen. Als echte ‘alpha’ mocht dit niet baten. Natuurkunde en scheikunde werden een blok aan mijn been. Een struikelblok, welteverstaan. Noodgedwongen veranderde ik mijn vakkenpakket en weigerde voorlopig verder na te denken over mijn carrière. Eerst maar eens mijn diploma halen, dan zag ik wel verder.

Mijn ouders zeiden altijd: ‘Schatje, ook al word je putjesschepper, het maakt ons niet uit, zolang je maar gelukkig bent.’ Ik wist niet wat een putjesschepper was, maar ik begreep wat ze bedoelden. Maar hoe word je gelukkig in een baan? Hoe weet je als puber wat je later gelukkig gaat maken van 9-to-5? Omdat wat ik toen dácht dat mij gelukkig zou maken, arts worden, geen optie meer was, moest ik iets anders doen. En wat deed ik? Ik koos, lekker cliché, voor het beroep van mijn vader. Al wist ik niet precies wat hij deed als ‘reclameman’, hij was best gelukkig in zijn werk en deed regelmatig toffe dingen. Appeltje eitje dus.

Als je maar gelukkig bent

Ik ben het levende bewijs dat een dergelijke keuze niet eens zo verkeerd hoeft te zijn. Het communicatie-vak geeft mij de ruimte om creatief te denken, genoeg uitdaging omdat het altijd in ontwikkeling is én ik kan mensen daadwerkelijk helpen met mijn kennis. Allemaal dingen die bijdragen aan mijn werkgeluk. Maar, als ik nú zou mogen kiezen? Dan zou ik toch gaan voor een carrière als psycholoog. Gelukkig kan ik deze levenskennis goed gaan gebruiken bij het begeleiden van mijn zoons als zij voor hetzelfde duivelse dilemma komen te staan. Al vraag ik me af in hoeverre dit nodig zal zijn. Mijn zoon wist als kleuter namelijk al precies wat hij wilde worden: ridderkok.

Zijn eigen uitvinding. Omdat hij niet wilde kiezen tussen ridder óf kok en een pragmatisch ventje is, was dit de ultieme oplossing. Inmiddels is hij 8 en weet dat een carrière als ridder er niet snel in zal zitten. Maar de droom om later kok te worden, is een hardnekkige. Hij opent in zijn dromen een pannenkoekenrestaurant. Zelf staat hij in de keuken als kok, zijn broertje wordt verantwoordelijk voor de bediening, mama staat achter de kassa, oma zorgt voor de drankjes en opa? Opa mag in charge zijn van het toilet. Inclusief schoteltje voor de muntjes. Uiteraard hoop ik dat zijn droom uitkomt. Maar mocht hij toch liever jurist, kunstenaar of vlogger worden? Dan vind ik dat ook best. Als hij maar gelukkig is.

Saskia van den Dungen
Tags: dromen