Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Te druk om te appen? Dit is de oplossing!

druk
Marthe Walter

‘Sorry voor de late reactie, ik was een beetje druk!’ Het is een cliché en toch is het waar. Ik schrijf het 9 van de 10 keer bovenaan een appje. Ik stond waarschijnlijk ergens in de supermarkt toen ik je berichtje las. Of ik was in een fijne werk-flow en dacht ‘ik reageer straks nog wel’. Voor ik het weet is het opeens 3 of 4 dagen later en krijg ik dat ene berichtje: ‘Ben je me vergeten?’

Ik haat zulke berichtjes. Ik vergeet hooguit een pak paneermeel in de supermarkt, vrienden en familie natuurlijk niet. Desondanks wek ik kennelijk soms die indruk als ik weer eens niet -of pas na 4 dagen- op een berichtje reageer. Als ik dan geconfronteerd word met mijn nalatige reactievermogen voel ik me schuldig en zelfs een tikkeltje gestrest. Ik ben je niet vergeten, ik ben gewoon erg druk!

Druk, druk, druk! Doei?

Eind 2018 zit ik eindelijk tegenover vriendin Anne. We hebben elkaar al lang niet gezien. Als we kletsen klikt het meteen zoals voorheen. “Eigenlijk moeten we dit echt vaker doen”, zeg ik terwijl ik een hap van het toetje neem. Als ik me verontschuldig voor mijn drukke agenda zegt Anne: “Ik wilde je niet lastigvallen en dacht dat je misschien niet meer wilde afspreken.”

Ik stuur liever niets dan een snel en kort berichtje zonder inhoud. Het is als het ware een soort doorgeslagen perfectionisme. Perfectionisme met daaronder hele oprechte intenties, maar die zijn (meestal) niet zichtbaar.

2018 was een druk jaar voor me. Vol leuke klussen en ambitieuze deadlines. Daarnaast nog vrienden, familie en hobby’s. Die laatste drie vallen het eerst weg op het moment dat ik het erg druk heb. Helaas pindakaas, maar er moet nu eenmaal brood op de plank verdiend worden. Soms komt het dan voor dat ik vergeet om ergens op te reageren en komt het wel eens voor dat ik iemand ‘per ongeluk’ al 5 maanden niet gezien heb. Zo ook Anne. Kennelijk tot het punt dat ze zelfs twijfelt aan onze vriendschap.

Lees ook: Zet jezelf ook eens op vliegtuigstand

Perfectionisme

Anne is zichtbaar geëmotioneerd als ze met me deelt dat ze mij en mijn drukke agenda ‘niet tot last wilde zijn’. Als ik haar “voor gek” wil verklaren dat dit absoluut niet het geval is, besef ik me dat mijn afstandelijke gedrag de verkeerde indruk heeft gewekt. Het is niet zo dat ik nooit aan Anne denk of dat ik het berichtje ben vergeten. Ik wil juist de tijd nemen om een oprechte en leuke reactie terug te sturen in plaats van het standaard ‘goed en met jou?’ Ik stuur liever niets dan een snel en kort berichtje zonder inhoud. Het is als het ware een soort doorgeslagen perfectionisme. Perfectionisme met daaronder hele oprechte intenties, maar die zijn (meestal) niet zichtbaar.

Platonische berichten

Anne lijkt verbaasd te zijn als ik zeg juist wél aan haar te denken. Logisch natuurlijk, want platonische appjes kun je helaas niet lezen. Dus spreken we af om in de toekomst een simpele emoticon naar elkaar te sturen. Als we aan elkaar denken maar even te druk zijn voor een fatsoenlijke statusupdate, dan sturen we vanaf heden een hartje. Zo weet Anne dat ik haar niet vergeten ben en voel ik me niet verplicht of gestrest om het perfecte berichtje te sturen. Binnen een maand voer ik hetzelfde principe in bij zo’n 4 andere ‘lange afstand vriendschappen’. Ik kan je vertellen: het is fijner om te delen dat je aan iemand denkt dan om je te verontschuldigen dat je eigenlijk te druk bent om te antwoorden. Zo hoef je niks of niemand meer te vergeten! Of nja, misschien dat pak paneermeel in de supermarkt, maar dat overleef je wel.

Marthe Walter
Tags: cliches