Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Tradities zijn er om voort te zetten

tradities
Jessi Gruszka

Tradities. Ik ben er van huis uit niet zoveel gewend. Andere families daarentegen grijpen iedere gelegenheid aan om een eeuwenoude traditie aan te slingeren of een nieuwe in het leven te roepen. Neem nou Pasen. Ik kan me niet herinneren dat wij hier ooit meer aandacht aan hebben besteed dan het zoeken van wat zelf beschilderde paaseitjes in de achtertuin. Nee, wij genoten vooral van een lekker lang en lui weekend.

Toch lijkt Pasen tegenwoordig wel een soort Kerstmis 2.0. De supermarkten barsten uit hun voegen van etenswaren, alcoholische versnaperingen en druk winkelend publiek, er worden ontbijtsessies, lunches, brunches, borrels en hele diners georganiseerd en geserveerd en een weekend lekker luieren zit er zeker niet meer in. Behalve bij ons thuis dan.

De kersttraditie

Kerst daarentegen is een heel ander verhaal. Kerst is bij ons thuis een échte ouderwetse familietraditie. Zoveel mogelijk met familie zijn, een gezellig versierd huis, lieve kaartjes voor elkaar, cadeautjes, mijn beste glitteroutfit uit de kast en natuurlijk een heerlijk kerstdiner. What a holly jolly Christmas. Supergezellig. Als het eenmaal zover is. Want vóórdat het zover is, komt er heel wat planning, frustratie en stress kijken bij ‘de kersttraditie’.

Drie puzzelstukken

Ik heb gescheiden ouders. No worries, daar heb ik geen last van en mijn ouders gaan nog heel goed met elkaar om. Maar dat betekent wel dat ik twee adresjes te bezoeken heb tijdens de kerstdagen en te maken heb met twee verschillende tradities met ieder zijn eigen wensen en gebruiken. Daar komt bij dat ik een relatie heb en dus ook schoonouders heb. Omdat zij nog bij elkaar zijn, levert dat één adresje extra op voor een bezoekje tijdens de feestdagen. Opgeteld betekent dit dat mijn vriend en ik samen op drie verschillende adressen te maken hebben met drie verschillende wensenpakketten en verwachtingspatronen. Ieder jaar zorgt dit voor een puzzel met slechts drie stukken (we hebben onszelf maar even weggecijferd), maar toch een hoop gedoe om de puzzel te leggen. Je wil tenslotte niemand teleurstellen.

We hebben kerstavond, eerste kerstdag én tweede kerstdag in de aanbieding. En daarin moet het gebeuren. Dát zijn de drie puzzelstukken die er zijn en daarmee moeten we het doen.

Weinig flexibiliteit

Niet diegene die slechts eerste kerstdag een échte kerstdag vindt, niet diegene die een samengesteld gezin heeft en een enorme puzzel moet leggen om iedereen überhaupt op een en dezelfde dag bij elkaar te krijgen en niet diegene die juist heel flexibel is en daardoor vaak het onderspit delft. Nee, je wil niemand teleurstellen. Toch wordt dat soms lastig als er weinig flexibiliteit is of iemand weinig kan of wil meegeven. Bij mij eindigt de strijd om de kerstdagen dan ook bijna altijd in tranen, van mijn kant dan. Ik wil het graag voor iedereen goed doen en ik snap waarom en dat iedereen het op een bepaalde manier wil of gewend is. En ik vind het ook heel gezellig om overal bij te zijn en mijn kerstdagen te vullen met allerhande tradities binnen verschillende families. Maar… Ik ben maar één persoon. En mijn vriend ook. Ik kan mezelf helaas niet in drieën splitsen, hoe graag ik dat soms ook zou willen.

We gaan op vakantie!

“Weet je wat, we gaan gewoon lekker op vakantie, zijn we van al het getrubbel af!”, roep ik wel eens. Maar dat wil ik niet. Want ik wíl graag met mijn (schoon)familie zijn tijdens de feestdagen en het samen met hen vieren. Mijn vriend oppert wel eens dat we ons dan maar op moeten splitsen: hij naar zijn familie, ik naar mijn familie. Maar dat zie ik al helemaal niet zitten. Want als er iemand is met wie ik de kerstdagen door wil brengen is hij het.

Een evenredige verdeling

Gelukkig zijn er in Nederland drie kerstdagen. We hebben kerstavond, eerste kerstdag én tweede kerstdag in de aanbieding. En daarin moet het gebeuren. Dát zijn de drie puzzelstukken die er zijn en daarmee moeten we het doen. Drie puzzelstukken, drie adressen. In theorie kan dat een mooie, evenredige verdeling zijn. En daar hebben we al geluk mee, want ik vraag me met regelmaat af hoe ze dat in Amerika doen met slechts één te verdelen kerstdag. Nodigen ze dan beide families uit? En hoe gaat het dan met de schoonfamilies van broers en zussen? Komen die dan ook? En de familie die daar weer bij hoort? Ik zie het nog niet helemaal voor me.

Het roulatiesysteem

Afgelopen jaar bereikte onze kerststress na wat miscommunicatie een hoogtepunt en hebben we een oplossing bedacht. Een roulatiesysteem. Hartstikke romantisch, perfect passend binnen de Christmas spirit. Het adres dat tijdens de kerstdagen van 2019 kerstavond had heeft nu eerste kerstdag, de familie die vorig jaar eerste kerstdag had schuift door naar tweede, en de familietraditie die we vorig jaar op tweede kerstdag vierden? Ja, logisch, die zijn dit jaar met kerstavond aan de beurt.

Kettingreactie van tradities

Lijkt een simpele en slimme oplossing, toch? Vooralsnog wel. Dit jaar is het eerste jaar dat de puzzelstukjes zowaar in elkaar vielen. Zonder getrubbel. Zonder gedoe. En zonder tranen. Nu maar hopen dat niemand zijn of haar relatie verbreekt, niemand een nieuwe relatie incl. nieuwe schoonouders krijgt en niemand in een andere familie het roulatiesysteem vergeet of aan zijn of haar laars lapt. Want dan ontstaat er een soort kettingreactie, loopt alles in de soep en beginnen we volgend jaar gewoon weer opnieuw met hetzelfde liedje, dezelfde puzzel en dezelfde traditie van kersttranen en kerststress. Om vervolgens tijdens Kerst het supergezellig te hebben met onze families, met elkaar te proosten, elkaar lieve kaartjes of gedichtjes te geven met een bijpassend cadeautje en samen te zeuren over hoeveel teveel we gegeten hebben en dat we na de Kerst écht weer aan de lijn gaan.

Jessi Gruszka