Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2019 WORKERBEE

Column van

Vriendschap tussen een man en een vrouw, kan dat?

Suzanne de Gooijer

Simpele vraag, simpel antwoord. Voor mij althans. En voor het vrouwenpanel om mij heen. Eenzelfde simpel antwoord verkrijg ik van mijn mannenpanel. Simpel dus. Maar of het zo’n makkelijke vraag is voor Google valt nog te bezien. De “coachsites” vliegen je om de oren; van mannengeheimen.nl tot esquire.com tot viva.nl (vooruit ook een vrouwensite) tot mannenbrein.nl en tot hoevrouwendenken.nl. Ja, echt! Échte namen van échte sites die graag iets kwijt willen over deze vraag… Ik ben dus niet de enige.

Eat or be eaten

En wat blijkt na mijn vragenrondje? Iedereen is het roerend… Oneens met elkaar! Je had mijn mannelijke collega’s eens los moeten horen gaan. “Natuurlijk kan dat niet! Zo’n vriendschap zal altijd een seksuele lading hebben. Als de kans zich voordoet blijft het niet bij een platonische vriendschap. Met of zonder wederhelft eraan verbonden.” De vrouw of vriendin wordt dan ook scherp in de gaten gehouden wanneer er sprake is van een (nieuwe) vriendschap met het andere geslacht. Want: wat gaat die gozer allemaal uithalen met je vriendinnetje? Aan het vertrouwen richting de wederhelft ligt het natuurlijk niet. Het is die andere gast die argwanend aan wordt gekeken. Mannen zijn en blijven immers jagers. En op sommigen vlakken lijkt de evolutie dus nog niet helemaal doorontwikkeld te zijn…

Eerlijk kunnen zeggen wat je denkt. Meer humor, minder gehannes. En oeverloos lullen over niks. Samen bestellen we er een paar potten bier bij.

Eerlijkheid duurt het langst

Hoe anders is dat bij de vrouwen. Luidkeels scanderen zij: “Natuurlijk is dat mogelijk!” Iemand heeft zelfs al 33 jaar een vriendschap met een man, zonder een greintje van verlangen of awkwardness. Lief en leed wordt gedeeld. Zo ook bij mij. Ik vind het heerlijk, een vriendschap met een man! Eerlijk kunnen zeggen wat je denkt. Meer humor, minder gehannes. En oeverloos lullen over niks. Samen bestellen we er een paar potten bier bij. In mijn mannelijke vriendschappen heb ik geen last gehad van andere intenties of jaloezie. Maar ik moet ook wel bekennen dat ik nooit een vriendschap met iemand ben aangegaan waar ik mij tot aangetrokken voelde. Onbewust? Geen idee. En of dat andersom ook het geval was, weet ik eigenlijk ook niet. Wij vonden het in ieder geval niet de moeite waard om te bespreken. Toch, als ik er nu naar kijk, zijn de mannelijke vriendschappen er ineens een stuk minder…

★ Een vriendschap met het andere geslacht is één, maar überhaupt vriendschap sluiten met iemand compleet nieuws is soms best wel lastig. Tijd voor verandering!

Geef me mijn vriendschap terug!

En daar geef ik die mannen de schuld van! Zij denken waarschijnlijk na drie maanden weinig tot geen contact niet: ‘hey, hoe zou het met haar zijn?’ Zij hebben geen last van wat ik misschien wel of niet over hen denk. En ook geen last van het feit dat ze niks meer van zichzelf laten horen, omdat ik ook niks meer van me heb laten horen. Dan ben ik blijkbaar toch die ontzettende vrouw, die in haar eigen sop gaar zit te koken. Ik maak me er druk om, mijn mannelijke vriend niet.

Dus wat blijkt? Waar twee kijven, hebben twee schuld. Vrouwen zijn evengoed debet aan het veranderen of verdwijnen van zo’n vriendschap. Al bedoel ik dan niet alleen mezelf, als vrouw. Nee, ook de nieuwe vrouwen in de levens van die mannelijke vriend. Ineens spreken we niet meer met z’n tweeën af, maar zijn we met vier. Twee koppeltjes. Daar gaat mijn eerlijke no-nonsense gesprek, zomaar het raam uit! Want vanaf dat moment zijn het keuvelgesprekjes, en dan niet met mijn mannelijke best friend, maar met ‘de vrouw van’. Met z’n vieren. En daar krijg ik dus last van als ik een vriendschap heb met een man. Niet omdat we ons tot elkaar aangetrokken voelen, omdat er seksuele spanning in de weg zit. Nee, omdat ik teveel een vrouw ben! Het ligt toch ingewikkelder dan ik dacht…

Suzanne de Gooijer
Tags: MV