Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Waarom moeten we altijd binnen de lijntjes kleuren?

lijntjes
Lieke Jansen

Mijn 2,5-jarige dochter houdt erg van tekenen. Als linkshandige heeft ze de potloodgreep al aardig onder de knie. Met het herkennen van kleuren heeft ze meer moeite. Als ik vraag welk kleurpotlood ze in haar hand heeft, kijkt ze me met haar grote blauwe ogen aan en waagt ze een gokje. Blauw, groen, geel, rood?

Ik heb geen kleine Mondriaan in huis hoor, want madame kleurt nog lekker buiten de lijntjes. En dat mag ook als je 2 jaar bent, lekker je creativiteit de vrije loop laten op een blanco vel papier. Maar wanneer is buiten de lijntjes kleuren niet meer zo wenselijk? Op een gegeven moment is het juist kunst om zo netjes mogelijk binnen de lijntjes te kleuren. Waarom? Zorgt dat voor het mooiste of het beste resultaat? Wie heeft dat ooit bedacht?

Waar kinderen als ze klein zijn zo heerlijk goudeerlijk zijn en letterlijk hardop zeggen wat ze voor zich zien, leren we ze naarmate ze ouder worden steeds meer ‘binnen de lijntjes te kleuren’. Er komen regels.

Creatieve geest

Kinderen binnen de lijntjes laten kleuren is volgens mij funest voor de creativiteit. Toch, het ene kind is het andere niet. Sommige kinderen vinden die lijntjes juist fijn. Dat herken ik wel. Als volwassene vind ik het stiekem ook wel prettig, die lijntjes. Het is denk ik ook een soort comfortzone waarin je je bevindt als er lijntjes op papier staan, want het kan dan bijna niet misgaan. Van scratch af aan beginnen met een tekening is veel spannender en vraagt veel meer creativiteit. Vraag mij namelijk niet om even een draak of prinses uit de losse pols te tekenen.

We leren al snel om zo netjes mogelijk binnen de lijntjes te kleuren. Als je erbuiten kleurt, wordt het al gauw gezien alsof je niet goed kunt kleuren. Tot je ineens een wel hele mooie tekening maakt

Regels in en om het huis

Waar kinderen als ze klein zijn zo heerlijk goudeerlijk zijn en letterlijk hardop zeggen wat ze voor zich zien, leren we ze naarmate ze ouder worden steeds meer ‘binnen de lijntjes te kleuren’. Er komen regels. Zowel in huis als daarbuiten. Eten doe je met mes en vork, je wacht voor een rood stoplicht, je mag niet met je mond vol praten. En daarnaast het voorbeeld dat denk ik iedere ouder wel eens heeft gehoord. Mijn zoon zei laatst tegen me in de supermarkt: “Hé mam, die meneer is zwart.” Ik keek om te zien waar hij naar keek, en inderdaad, een meneer met een donkere huidskleur. Ik legde hem direct even haarfijn uit dat we in een land wonen met mensen met allerlei verschillende achtergronden en dat deze meneer zelf, of misschien zijn (voor)ouders, in een ander land geboren zijn.

Lekker kind zijn

Zo breng ik mijn kinderen telkens weer wat normen en waarden bij. Hopelijk houden ze zich dan ook steeds vaker aan de regels. Maar, nu ze nog zo klein zijn, wil ik ze ook nog gewoon lekker kind laten zijn. Dus lappen we de regels gewoon af en toe even aan onze laars en laten we ons er niet door beperken. Nu het nog kan laten we die creativiteit nog lekker de vrije loop. Dan zal ik binnenkort nog eens een poging wagen om die prinses op papier te krijgen.

Lieke Jansen
Tags: buiten