Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2019 WORKERBEE

Column van

Waarom we het altijd ‘druk, druk, druk’ hebben

druk
Jessi Gruszka

‘Druk, druk, druk.’ We hebben het er maar druk mee, met druk zijn. Druk, druk, druk vooral. Want ‘gewoon druk’ is niet voldoende. Gewoon ‘druk’ zou impliceren dat je het niet druk genoeg hebt. Dat je weinig ambitieus bent. Dat je geen sociaal leven hebt. Dat je baan niet uitdagend genoeg is. Dat je een lambal bent. Dat je het lekker vindt om het hele weekend niet van de bank af te komen. En dat is natuurlijk te schandalig voor woorden.

Carpe diem, iedere dag opnieuw

Nee, het niet druk hebben is geen optie in de maatschappij waarin wij leven. We zijn constant bereikbaar (of horen dit te zijn), hebben een hoge prestatiedrang en er wordt van ons verwacht dat we ‘alles uit het leven halen’. We hebben tenslotte de tools en kennis tot onze beschikking om dit te doen. Carpe diem. Iedere dag opnieuw. Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd. En een dag niets bereikt? Dat is een dag verspild.

Fokking druk

Gevolg is dat het geijkte antwoord op de vraag “Hoe is het?” standaard “Druk, druk, druk!” is geworden. We leven op stress en chaos. Op een ellenlange lijst aan to do’s. Op overvolle agenda’s waarin we met kleurtjes en tags structuur proberen aan te brengen. Op vijfjarenplannen voor onze carrière en op gezucht, gesteun en gekreun. Druk, druk, druk. Ondertussen zijn boeken als ‘Nooit meer te druk’, ‘Getting things done’ en ‘Fokking druk’ niet aan te slepen.

Ik ben er heilig van overtuigd dat mensen die het ‘druk, druk, druk’ hebben (of zeggen te hebben), dit zichzelf aandoen. Omdat ze het gevoel hebben dat ze het heel druk moeten hebben, omdat ze geen overzicht hebben of creëren of omdat ze geen tijd voor zichzelf nemen.

To do’s en deadlines

Misschien hebben we het nodig? Willen we graag druk zijn. Om erbij te horen, om niet op te vallen. Het antwoord “Ik heb niets gepland dit weekend!” op de vraag wat je dit weekend gaat doen is tenslotte opvallender dan het opsommen van een heel scala aan geplande activiteiten. Misschien helpt het ons ook om meer voor elkaar te krijgen. Uit onderzoek blijkt niet voor niets dat we productiever zijn wanneer we meer te doen hebben. Iemand met een ramvolle werkagenda haalt zijn deadline van een project namelijk in 18 dagen, terwijl een verveelde neuseter over hetzelfde project gemiddeld 38 dagen doet. Terwijl die laatste dus veel meer tijd heeft. Daar zit dus wel wat in; hoe meer we te doen hebben, hoe meer we daadwerkelijk doen en voor elkaar krijgen.

Wanneer je tijd schaars is

Dat herken ik wel. Hoe drukker mijn werkagenda en hoe meer to do’s op mijn lijstje, hoe lekkerder het gevoel waarmee ik om vijf uur naar huis ga. Ik heb niet alleen het gevoel dat ik een nuttige dag heb gehad, ik heb ook daadwerkelijk een nuttigere dag gehad dan een dag waarop ik geen deadlines en afspraken heb. Omdat mijn tijd schaars is, ga ik er slimmer mee om. Ik plan de snelle to do’s tussen mijn afspraken door, ik ruim tijd in voor de grotere deadlines en gebruik deze tijd ook écht goed en ik werk verder vooruit, zodat ik later niet alsnog in de knoop kom. Ik krijg dus écht meer gedaan. Op een dag zonder afspraken en zonder deadlines kan ik gerust een halve dag tegen het tikken van een column aanhikken, terwijl ik die op een ander, drukker, moment in een half uur op papier zet.

Trek op tijd aan de rem

Toch kies ik ervoor om niet te pas en te onpas te roepen dat ik het ‘druk, druk, druk’ heb. Nee, als ik het druk heb geef ik aan dat ik het druk heb. ‘Lekker druk’ wil ik er nog wel eens achteraan zeggen. Of: ‘liever lekker druk dan niets te doen’. Het is maar net wat je er zelf van maakt, of wat je jezelf aanpraat. Ik ben er heilig van overtuigd dat mensen die het ‘druk, druk, druk’ hebben (of zeggen te hebben), dit zichzelf aandoen. Omdat ze het gevoel hebben dat ze het heel druk moeten hebben, omdat ze geen overzicht hebben of creëren of omdat ze geen tijd voor zichzelf nemen. Je legt het jezelf deels op. En het is aan jezelf om op tijd aan de rem te trekken, dat kan geen ander voor je doen.

Sorry, ik heb wél tijd!

Zo kies ik ervoor om mijn avonden en weekenden niet rammetje vol te plannen. Ik krijg er namelijk stress van als ik iedere avond na het werk ergens verwacht word en als ik in mijn weekend nul adempauze heb. Als ik van sociale activiteit naar sociale activiteit ga. Van verplichting naar verplichting. Ook al heb ik die verplichting zelf in mijn agenda gezet.

En natuurlijk geldt dat niet voor alle afspraken en natuurlijk is mijn weekend ooit saaier dan ik misschien had gewild. Dat geef ik meteen toe. Toch heb ik dat er graag voor over. En als het weekend uiteindelijk toch helemaal opgevuld wordt door allerhande activiteiten, helemaal prima, dan ben ik er op dat moment zelf bij en heb ik er honderd procent zeker meer zin in dan wanneer ik het mezelf van tevoren al had opgelegd.

En hey, ik hoef in ieder geval nooit te zeggen: “Sorry, ik heb geen tijd! Druk, druk, druk hè…”

Jessi Gruszka
Tags: chaos