Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Weer op de foto? Nu even niet!

Marleen Ceelen

‘Nu even niet!’ is het enige dat ik kan denken. Het is tien uur ’s avonds als we een Noorse camping op rijden. En klik, we staan alweer op de foto. We hebben net 700 kilometer afgelegd, met een gemiddelde snelheid van 50 kilometer per uur. Ruim veertien uur rijden in de stromende regen. Die éne foto is me echt even teveel. Willen jullie ons alsjeblieft één avond met rust laten?

Reizen die zichzelf terugverdienen

Ik weet het, onze oldtimer camper is erg charmant om te zien. Hij heeft iets aandoenlijks en is tegelijkertijd stoer. En dan die kleur: opvallend brandweerrood. Ook bij mij was het liefde op het eerste gezicht. Geen wonder dus dat iedereen, overal en altijd een foto wil maken. Als we voor elke gemaakte foto vijf euro kregen, verdienden onze reizen zichzelf terug.

Veel mensen vinden ons busje zo “gaaf”, “super” en “cool” dat ze het op beeld vast willen leggen. Een collage van al deze fotomomenten zou een prachtige herinnering zijn aan onze avonturen door Europa.

De verwonderde gezichten en enthousiaste reacties maken ons vrolijk. We hebben met enige regelmaat bijzondere ontmoetingen die ons bijblijven. Veel mensen vinden ons busje zo “gaaf”, “super” en “cool” dat ze het op beeld vast willen leggen. Een collage van al deze fotomomenten zou een prachtige herinnering zijn aan onze avonturen door Europa.

Het schendt echter ook onze privacy. Veelal worden we met kenteken gefotografeerd en dan blijft er weinig geheim. Waarschijnlijk zijn onze reizen via oldtimer-fora op internet, waar fanatiekelingen foto’s posten, te volgen. In discussies over de nieuwe Europese privacywet die in onze omgeving met regelmaat worden gevoerd, denk ik vaak aan alle kliks. Het is maar goed dat ons busje een voertuig, een díng, is en geen persoon. Laat staan een kind. Elke ouder zal beamen dat de nieuwe wetgeving een ‘hot topic’ is op scholen en bij sportclubs en verenigingen. Ze geven allemaal aan ‘zorgvuldig om te gaan met foto’s en video’s’ en vragen vervolgens om toestemming voor het gebruik van dit beeldmateriaal.

Iedereen op zijn hoede

Als dit zo doorgaat, hebben kinderen later niet één enkele foto van een schoolreisje, de eindmusical in groep 8, een voetbalwedstrijd of een balletoptreden. We slaan totaal door met z’n allen”, zei een kennis die beroepsfotograaf is laatst tegen me. Om eraan toe te voegen: “Vroeger vonden ouders het een eer als ik hun kind wilde fotograferen, tegenwoordig is iedereen op zijn hoede.

Ik moest hem bekennen dat ook ik als ouder door het publieke debat aan het twijfelen ga. Geef ik wel of geen toestemming voor het gebruik van beeldmateriaal waar mijn kinderen op staan? En waarom wel of niet? Soms weet ik zelf niet goed welk antwoord ik moet geven. Zoals laatst. In de klas van mijn oudste dochter zijn beelden gemaakt voor een film. Ze had hier thuis al over verteld. Bij mij rinkelde meteen een alarmbelletje: ‘Hoezo weet ik daar niets van?!’ De volgende ochtend kwam de vraag om toestemming voor het gebruik van de beelden alsnog. En hoewel het doel van de film goed was, hebben wij geen toestemming gegeven. Ons belangrijkste argument hiervoor was de manier van communiceren. Als je in deze tijd kinderen eerst op film vastlegt en achteraf pas de toestemming bij ouders probeert te regelen, sta je sowieso met 3-0 achter.

Ons voertuig is natuurlijk in niets te vergelijken met een kind, maar principes zijn principes. Dus als je ons in ons charmante, stoere en rode busje tegenkomt, vraag dan even of je een foto mag maken. Dat kan heel simpel door je camera en een duim omhoog te steken. Het levert je niet alleen een mooie foto maar ook een enthousiaste reactie van onze kant op, bijna altijd dan!

Marleen Ceelen