Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Zeg eens nee, dat is ook oké

nee
Emmy Lapré

Het is alweer een paar jaar geleden dat die k-ziekte op mijn voordeur klopte. Die ziekte waarvan je door je benen zakt van hartpijn en waardoor de hele wereld stilstaat. Ik ben één van de gelukkigen die kan zeggen het overleefd te hebben. En eentje die, hoe cliché ook, er heel veel van heeft geleerd.

Mijn lichaam was niet meer van mij

Wanneer zoiets je overkomt, kom je in de medische molen terecht. De weg naar het ziekenhuis konden we dromen en mijn naam was bekend op die afdeling waar je dus never nooit terecht wil komen. Er werden afspraken voor me ingepland waar ik moest verschijnen om een plan te maken, vragen te stellen en na te denken over ‘what if’. Mijn lichaam was in die tijd helemaal niet meer van mij. Wel van de zuster die er wekelijks een infuus in moest zetten of bloed moest afnemen. Of een polsbandje om moest doen met mijn naam en nummer. Ook was mijn lijf van de dokter die me onder de MRI legde of onder narcose bracht voor nader onderzoek. Alle schaamte voorbij!

Als je je helemaal waardeloos voelt is kiezen voor jezelf bijzonder eenvoudig én ben je er de volgende keer alweer iets beter in kan ik je uit ervaring vertellen.

De eerste plaats

Ondanks dat ik op die alsmaar door denderende trein zat, was ik volledig in controle over wat er met me gebeurde. Ik zette mezelf voorop. Ik werd betrokken bij iedere stap in het proces en mocht daarover beslissen. Wel of geen behandeling, wel of geen operatie. Mezelf op de eerste plaats zetten moest wel, want anders zou ik het niet gaan halen en dat was dus echt geen optie. Ik begaf me hiermee alleen op onbekend terrein. Normaal gesproken vind ik een ander namelijk altijd nét even wat belangrijker dan mezelf. Maar nu draaide alles om MIJN leven.

Wat heb ik eigenlijk nodig?

Van deze hele periode heb ik veel geleerd over mezelf. Over hoe ik omga met het maken van keuzes, hoe belangrijk ik het leven vind en wat ik nodig heb. Als je je helemaal waardeloos voelt is kiezen voor jezelf bijzonder eenvoudig én ben je er de volgende keer alweer iets beter in kan ik je uit ervaring vertellen. Ook weet ik beter waar ik geen energie voor heb. Ik geef makkelijker toe aan mijn moeheid of blijf een avond op de bank zitten. Natuurlijk vind ik het gezellig om iets mee te gaan drinken, maar ik voel ook wanneer ik dat beter niet kan doen. En als je lieve mensen om je heen hebt moet een ik-haak-vanavond-toch-af appje soms kunnen.

Even bijsturen

Natuurlijk vlieg ik nog regelmatig uit de bocht. Staat het hele weekend volgepland met hele leuke dingen en, ach, pakken we de maandagavond er ook nog even bij om erop uit te gaan. Ik geniet daar met volle teugen van! Ook omdat ik weet dat het weekend daarna, of misschien daarna dan, er een kruis door de agenda staat. Of zet ik die er op dinsdagochtend doorheen. Gewoon omdat ik dat nodig heb.

Nee = ja!

Ik ben de laatste die zegt dat je jezelf en jouw belangen altijd voorop moet zetten. Maar ik kan je wel vertellen dat het je echt goed doet om dat soms wel even te doen. Zeg nee tegen een uitnodiging voor een borrel op het terras en wens de anderen veel plezier. Geef aan dat je helaas toch niet bij een evenement kan zijn ondanks dat je je al aangemeld had. En graag zonder smoes, want daar heeft niemand wat aan. Een nee tegen een ander is namelijk een ja tegen jezelf.

Emmy Lapré
Tags: grenzen