Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

2020 WORKERBEE

Column van

Zo verleg je je grenzen op de goede manier

grens
Marthe Walter

Ik zit met klamme handjes achter mijn laptop. Morgen is het deadlinedag. Ik heb net iets te veel opdrachten in mijn huidige portfolio, maar ben optimistisch dat dat me nét die boost geeft die ik nodig heb om mijn deadlines te halen. Als onverwacht de zus van mijn beste vriendin overlijdt, wordt helder dat ik het niet red alles op tijd af te krijgen. Ergens middernacht neemt de vermoeidheid het over en sluit ik mijn laptop. In de hoop dat ik in de ochtend nog een ‘sprint’ kan trekken zet ik een wekker om 6 uur.

Ik verleg twee grenzen. Ik werk door terwijl ik eigenlijk moe ben én ik haal mezelf in de ochtend moe en on-uitgerust uit bed. Ik heb de lat weer eens heel hoog gelegd en ik ben ervan overtuigd dat dat precies is wat mijn klanten van me vragen.

Zonder welzijn geen werk

Als ik mijn grenzen verleg, dan is dat vaak niet in mijn voordeel. Ondanks dat ik ‘mijn eigen beste baas’ probeer te zijn, en écht heb nagedacht over een visie op gezond werken als zzp’er. De verleiding is groot om ‘even een uitzondering’ te maken. Ik werk nét iets langer door, zit langer in de trein en heb als gevolg van die verlegde grenzen minder tijd voor mezelf en mijn welzijn. Stom, want zonder welzijn geen werk!

Als de telefoon overgaat bedenkt mijn brein het ene na het andere rampscenario. Misschien wordt hij boos, misschien krijg ik niet betaald, misschien wil hij nooit meer met me samenwerken?

Eindsprint of endgame?

Als om 6 uur de wekker gaat voor die veelbelovende ‘eindsprint’, voel ik dat ik het niet kan opbrengen om aan de slag te gaan. Ik voel dat ik, ook na het verkeerd verleggen van mijn grenzen, het besluit moet nemen om mijn eigen beste baas te zijn. Met kriebels in mijn buik bel ik mijn klant Sjors om te zeggen dat ik de deadline van vandaag niet haal. Als de telefoon overgaat bedenkt mijn brein het ene na het andere rampscenario. Misschien wordt hij boos, misschien krijg ik niet betaald, misschien wil hij nooit meer met me samenwerken? Ik krijg zijn voicemail (o ja, dat was ook een optie).

Is jouw grens bereikt? Zo kom je daarachter

Grenzen verleggen in je voordeel

Dan appt Sjors me een prachtig plaatje van een woestijn met de boodschap dat hij op vakantie is. Hij vraagt of het een beetje lukt met de teksten. Ik vertel dat ik over de helft ben, maar de deadline niet ga redden. Ik vertel over de zus van mijn vriendin en de lastige week waarin ik me bevind. Tegen al mijn rampscenario’s in reageert Sjors ontzettend relaxed. Nog voordat we een nieuwe deadline afspreken vraagt hij hoe het met me gaat en hoe mijn week was. Daarna plannen we een nieuwe afspraak. Ik neem bewust een ruime deadline zodat ik wat speling heb in de week die voor me ligt. Dankzij de empathie van Sjors leer ik een belangrijke les: als jijzelf of iemand jouw grens bereikt heb je altijd de keuze, verleg ik de grens in mijn nadeel of in mijn voordeel? Ik adviseer vanaf heden om het laatste te doen.

Marthe Walter
Tags: grenzen