Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

      2020 WORKERBEE

      Column van

      Zonder baby’s en kinderen mis je alles

      fomo baby
      Emmy Lapré

      Ik kan het je maar beter meteen vertellen, mocht je er nog niet aan begonnen zijn, of mocht je in de twijfelmodus zitten: als je geen kinderen hebt mis je alles. Alles wat anderen wel meemaken, alles wat je leven normaal maakt en alles waardoor je erbij hoort. Heb je last van FOMO als je een keer een feestje mist? Try my life.

      Het grote gemis

      Eerlijk is eerlijk, als 30-plusser zonder kinderen ben je een uitzondering in de maatschappij. Eentje die voornamelijk draait om het grootbrengen en jezelf opzij zetten voor de kids. In mijn leven is dat anders: ik kom zelf op de eerste plaats. Een gedeelde plek met manlief dan. Kinderen spelen in mijn leven niet de hoofdrol. Een hele fijne hele belangrijke bijrol wel gelukkig, maar dat terzijde. Daarom mis ik heel veel dingen die voor anderen zo normaal zijn. Een weekend in hetzelfde ritme als de werkweek heb ik niet. Ik weet niet wat de beste speeltuin in de buurt is en herken al helemaal niet het als-er-maar-een-leuke-speeltuin-bij-zit-gevoel dat alle dertigers om me heen hebben als ze op zoek zijn naar een plek om de zondag door te brengen. Of een vakantie, weekendje weg, verjaardag te vieren of om te ontsnappen na een hectische week uit de gekte van een altijd te klein huis met hyperactieve kinderen. Dat gevoel kan iedereen volgens mij alleen prima missen.

      Iedere week zijn er weer mensen die super happy vertellen dat ze in verwachting zijn van nummer één, twee of drie en niet kunnen wachten totdat de kleine het levenslicht ziet. Whoehoe voor al die slaap die je gaat missen!

      Echt never nooit meer?

      Over al deze ‘normale’ dingen van het leven voor mijn leeftijdsgenoten kan ik niet meepraten. En dat is soms best moeilijk. Daarom ben ik ook weleens bang om dit voor altijd te blijven missen. De afgelopen 4 jaar heb ik dan wel overleefd, maar de rest van mijn leven is nog best wel heel erg lang, ook al ben ik de jongste niet meer. Weet ik wel zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt en dat ik moeder zijn ook nooit meer mee ga maken? Met mijn 34 jaar zou ik daar anders toch op hele korte termijn actie op moeten ondernemen. Het is niet dat het in mijn geval zomaar per ongeluk gebeurt.

      Maar, tot op heden is het de meeste dagen alleen ook nog steeds iets heel moois wat me is overkomen en ben ik ook blij dat ik geen kinderen heb. Ik weet dat ik dingen mis en dat dit niet zal veranderen maar het maakt mijn keuze, en waarschijnlijk de keuze van duizenden andere vrouwen die iets soortgelijks zijn overkomen, niet anders. Dat gevoel van fear of missing out is tot op heden gewoon niet sterk genoeg geweest.

      Fear of never sleeping late

      Kinderen hebben zou namelijk betekenen dat ik slapeloze nachten zou krijgen, dat ik in mijn spaarzame tijd op zoek moeten gaan naar de beste concealer om die zwarte wallen te verdoezelen na weer een week amper slaap. Dat ik trillende handen heb van de overdosis koffie om maar wakker te blijven of dat ik bijvoorbeeld met twee verschillende schoenen naar buiten stap. Ik verzin het niet! Van al deze ‘normale’ dingen mis ik slaaptekort natuurlijk niet, want wie wil dat nou? Uitslapen is de standaard in mijn weekend en ow wee als ik dat mis. Toch zijn er iedere week weer mensen die super happy vertellen dat ze in verwachting zijn van nummer één, twee of drie en niet kunnen wachten totdat de kleine het levenslicht ziet. Whoehoe voor al die slaap die je gaat missen! Ik word er bang van, alleen al als ik dáár aan denk.

      Er valt altijd iets te missen…

      Maar toch, is het geen slaap dat je mist, dan is het wel een feestje waar je niet bij was. Het beste verjaardagsfeest ooit dat je hebt gemist omdat je moest werken of het gaafste optreden van een artiest ever omdat je net even moest plassen. Het is niet anders. Je mist altijd wel iets.

      Achter je eigen keuzes staan maakt je sterker dan een keuze te maken vanuit de angst om mogelijk iets te missen in het leven. Met of zonder kids, je mist altijd iets in het leven. En weet je? Dát is pas normaal.

      Emmy Lapré
      Tags: FOMO